Whitefire σε περιπέτειες

Peace

2011-02-11T18:58:00.001Z

Μια αμοιβάδα στον κήπο μου

2011-01-22T20:57:00.009Z

η δεύτερη είναι χοντρουλή και δεν χωράει να περάσει από το φράχτη

Mε τους γείτονες κάνουμε κρυφό διαγωνισμό σε καθημερινή βάση ποιος θα κάνει περισσότερη φασαρία. Αυτοί έχουν δυο πατσαβουροσκυλάκια που ουρλιάζουν υστερικά όλη μέρα και τα ακούω από τα ντουβάρια αλλά ΚΑΙ τον απορροφητήρα, κι εγώ όταν συμβαίνει αυτό, βγάζω προς τα έξω τον αδαμάντινο μου χαρακτήρα και τους κερνάω γλυκά κι εδέσματα υψηλής θερμιδικής αξίας (insert σαρδόνιο χαμόγελο) και αναρωτιέμαι με φουσκίτσα που φαίνεται πάνω από το κεφάλι μου, πόσο ακόμα θα αντέξουν τ'αυτιά τους και οι τοίχοι τα μπάσα μου.

Να, ας πούμε πριν από λίγο που γάβγιζαν (πάλι) οι σφουγγαρίστρες υστερικά "ιιιφφφ, ιιιφφφ, ΙΙΙΙΙΙΦΦΦΦΦΦΦΦΦ" και εγώ διάβαζα, σταμάτησα και τους κέρασα αυτό και όταν τρομάξαν τα γλυκούλια μου και σταμάτησαν (δόξα σοι) τους χάρισα με αγάπη ααααυτό!

Στον διάδρομο, χαιρετιόμαστε με χαμόγελο.
Μια σχέση αγαστή, μια ώριμη σχέση.

Update! κρατάει χρόνια αυτή η κολώνια!

Μουσική για ξενύχτηδες

2011-01-20T22:04:00.005Z

Borgore και Cry me a river? Πως αυτά τα δύο γίναν ένα;

πάααρε να 'χεις!

εε!! και αν είσαι στο γραφείο δυνάμωσε!!

Η απορία της ημέρας

2011-01-19T18:09:00.002Z

Στη Λαμία, λέει, υπάρχει ένα παπουτσάδικο που λέγεται "Παπουτσοσκοτωμός". Δεν θες να ξέρεις *τι* έπαθα μόλις άκουσα το όνομα, αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας.
Ο ιδιοκτήτης έχει έξω από το μαγαζί του μια τέντα, η οποία όμως καλύπτει την πρώτη συλλαβή της επωνυμίας.
Μπορεί κανείς να επιβεβαιώσει;

8.5 to go

2011-01-19T16:46:00.006Z

Κάθησα και σκέφτηκα τι πρέπει να κάνω για να γίνει η χρονιά πιο παραγωγική και ενδιαφέρουσα, μέχρι που θυμήθηκα ότι είμαι προνοητικό παιδί και έχω ήδη κάνει λίστα για το 11 (κονφετί πέφτει αυτή τη στιγμή, πανηγυρική η ατμόσφαιρα κυρίες και κύριοι!).
Ως καταναλωτικό ~~τέρας~~ ον, ξεκίνησα από τα βασικά.
Πήρα όχι αυτά αλλά αααααυτά τα παπουτσάκια (το ροζ και εγώ δυο δρόμοι παράλληλοι, αλλά έχε χάρη που δεν είχαν τα άλλα!). Και όχι μόνο τα πήρα, αλλά τα έτρεξα κιόλας! Αμέ!
Αν σας αρέσει το κυριολεκτικό τρέξιμο, σας προτίνω το μοντέλο ανεπιφύλακτα. Είναι πολύ μαλακά, ελαφριά και έχουν και φωσφορίζοντα στοιχεία για μας τους νυχτερινούς τύπους. Ναι, τα αγαπώ. Και ήθελα να το σημειώσω εδώ για να το βλέπω και να θυμάμαι πόσο μου αρέσουν και να βγαίνω να τα χρησιμοποιώ.
Για να είμαι ειλικρινής, είναι τόσο όμορφα που δεν μου κάνει καρδιά να τα αφήσω αφόρετα κι ας είμαι στην ωμή πραγματικότητα μια couch potato.
Και αφού στα παπουτσάκια έβαλα ✓, μένουν μόνο 9 πράγματα που θα πρέπει να κουτσοβολέψω φέτος one way or another (σιγά να μην είναι μόνο 9, αλλά..ναι).
Και κάνω και ποστάκι (καμμένο βέβαια, ποστάκι nonetheless)! Σημαίνει δηλαδή πως πλησιάζω λίίίίίίίγο πιο κοντά στο έταιρο φετινό resolution, να γίνω δηλαδή πιο συνεπής blogger.
Τώρα για τα άλλα βλέπουμε. Είναι νωρίς ακόμα (...είπε η Ιωάννα για να ξεγελάσει τον εαυτό της)!
Χαμογελάω στο 2011. Τώρα μένει να δω αν θα μου χαμογελάσει και αυτό!

New Year's Resolution

2010-12-31T10:56:00.005Z

"If you wish to forget anything on the spot, make a note that this thing is to be remembered."
Edgar Allan Poe

Λίστα για το 2011.
Θα είναι καλό, κρύβει άλλωστε στο μανίκι του δύο άσσους.

1."Do not hurry, do not rest." Goethe
2.Να διαβάζω περισσότερο.
3.Να παίρνω πιο συχνά τηλέφωνο τους αγαπημένους.
4.Να εκφράζω αισθήματα και συναισθήματα. Να λέω "Σ'αγαπάω" ακόμα και όταν είμαι σίγουρη πως ο αποδέκτης το ξέρει.
5.Να πάρω επιτέλους αυτά τα παπούτσια και να ξαναρχίσω τρέξιμο.
6.Να παίζω περισσότερο βιολί. Οι γείτονες είναι φίλοι με κατανόηση.
7.Nα κάνω περισσότερα πράγματα επειδή θέλω και όχι επειδή πρέπει.
8.Να μάθω επιτέλους να φτιάχνω origami.
9.Να πάω στην Ιαπωνία ^_^
10.Να γίνω πιο συνεπής blogger.

+1

+2

Ευτυχές, ΛΕΜΕ, και στο χέρι μας το νέο έτος! Καλή χρονιά!

Ευχές

2010-12-25T11:59:00.003Z

Κόσμε! Ου-ου!

Χιόνια Πολλά! Ανώδυνα, ανεπαίσθητα, αναίσχυντα, ειρηνικά…(και καλή απολογία, την επί του φοβερού βήματος…)

Υ.Γ.: Κρατάμε την παράδοση, και όπως και πέρυσι, το τραγούδι που συνοδεύει τις ευχές μου για εσάς είναι ο ύμνος για την ζωή. Καλά Χριστούγεννα! I've got life! So do you! :)

Αγωνία

2010-11-10T19:29:00.002Z

Αγωνία θα πει θυσία των πραγμάτων,
ανάγκη γυμνώσεως ως την ανιδιοκτησία των ουρανών,
υλική και σωματική και ψυχική.
Απ’ την ώρα που γεννήθηκα είμαι χρεωμένος στην αγωνία

Νίκος Καρούζος (17.7.1926 - 28.09.1990)

Συναίσθημα

2010-10-12T17:48:00.001Z

Πόση αλήθεια μπορεί να κρύβει μια εικόνα;

Μιας άλλης εποχής, μιας άλλης ζωής, αυτής της γης

2010-08-17T15:36:00.005Z

ράθυμα απογεύματα καλοκαιριού, ένα κοκτέιλ στο χέρι, ο ήλιος να δύει γλυκά γλυκά και αυτή η μελωδία να παίζει από ένα παλιό πικάπ ξανά και ξανά και ξανά.

Στο φίλο που μου το χάρισε, ένα μεγάλο "ευχαριστώ!" για τώρα και για πάντα.

Μέρες Ραδιοφώνου

2010-08-07T09:17:00.005Z

ένα ποτό-ένα τραγούδι-ένας παραγωγός-Σαββατοκύριακα πίσω από το μικρόφωνο.

in- oh.. i sooo love and miss the radio - mode ..

Απορρίματα και λοιπά άχρηστα είδη.

2010-07-28T19:58:00.001Z

Τα σκουπίδια που μπαίνουν ως περιτύλιγμα χρήσιμων προϊόντων στο σπίτι μου, προτιμώ να αποφασίζω εγώ πότε θα πεταχτούν. Και φροντίζω να το κάνω πάντα η ίδια. Γι'αυτό, στο καλό, και καλά να περνάς στη χωματερή που θα καταλήξεις.

Ένα υπέροχο project!

2010-07-28T11:28:00.003Z

Αυτό το καλοκαίρι, στα πάρκα και τις πλατείες της Νέας Υόρκης 60 πιάνα έχουν τοποθετηθεί με την επιγραφή "Play me, I'm yours" για να ενθαρρύνουν τους πολίτες να παίξουν μουσική και να γνωριστούν μεταξύ τους.
Θα ήθελα πολύ να δω ένα τέτοιο πρότζεκτ να πραγματοποιείται και στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας. Είναι μια πολύ καλή ευκαιρία για τα παιδιά αλλά και όσους παραμένουν παιδιά να βγουν στους δρόμους να παίξουν μουσική. Για την κάθαρση και την πληρότητα που αυτή σου χαρίζει, αλλά και για τα ωφέλη της επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων.
Μήπως ήρθε ο καιρός τα ωδεία να γεμίσουν ασφυκτικά από ανθρώπους που θέλουν να νιώσουν την μαγεία της μελωδίας, οι φιλαρμονικές να πάρουν νέα μέλη και όλοι να γίνουμε μια ορχήστρα και να βγούμε στους δρόμους;
Μήπως η Μουσική (και οι τέχνες γενικότερα) είναι ο μόνος τρόπος για να συνεχίσουμε να προχωράμε μπροστά και να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι;

Δώστε μας Μουσική! Την χρειαζόμαστε!

Πηγή

"Δεν ξέρει ο κόσμος να ζει, κατέβα να πάμε πεζοί"

2010-07-27T07:32:00.003Z

Η ζωή είναι αλλού και μια μέρα θα επιστρέψω πεζή να την διεκδικήσω. Μέχρι τότε, Νικόλας Άσιμος και το κεφάλι ψηλά.

ΦΩΣ!

2010-07-01T21:25:00.007Z

Όταν το σώμα μου αρχίσει να γίνεται ελαττωματικό, μια χάρη θα ήθελα να ζητήσω από σένα, αγαπητό Σύμπαν, που με αφουγκράζεσαι. Μια χάρη ζωτικής, στ'αλήθεια, σημασίας. Να μην χάσω την ακοή μου, μέχρι την τελευταία πνοή.

Αν διαβάζετε το μπλογκ καιρό, θα έχετε καταλάβει περίπου τι μου αρέσει και με επηρεάζει πιο πολύ. Η ζωή μου όλη περιβάλλεται προστατευτικά από το μαγικό φαινόμενο του παλμού. Τα πάντα είναι παλμός, ένα κύμα δηλαδή, κύμα και το φως που λέγεται μουσική.
Φως που τρυπώνει από τις πιο μικρές χαραμάδες και δίνει ενέργεια στον απειροελάχιστο κόκκο της ύπαρξης μου.

Κάντε μια χάρη στον εαυτό σας. Αφιερώστε κάτι λιγότερο από 10 λεπτά και ακούστε για τί πράγμα μιλάω.

Αν ακούγεται έτσι από βίντεο.. αυτό το πλάσμα που ήρθε για να μας δώσει ελπίδα και πνοή, πώς τραγουδάει ζωντανά;

Ματούλα Ζαμάνη, φίλοι αναγνώστες. Ματούλα Ζαμάνη.

Till the very end.

2010-06-13T16:35:00.003Z

Όλοι Sinnermen δεν είμαστε;

Intergalactic respect for now and forever.

2010-05-28T14:34:00.005Z

δες πρώτα το part 1, εδώ:

http://www.youtube.com/watch?v=DIPACyDwC14&feature=channel

και μετά συνέχισε με το part 2 για να νιώσεις γιατί το έγχορδα είναι τόσες άπειρες κλάσσεις ανώτερα από όλα τα άλλα όργανα μαζί. τέλος.

:)

2010-03-17T11:41:00.002Z

για τις 10 μαγικές μέρες που σήμερα έλαβαν τέλος
αφιερωμένο
εξαιρετικά.

Ξημερώνει;

2010-02-23T20:00:00.002Z

κι αν χαράζει,
το φως δεν φτάνει εδώ.

Χιόνια Πολλά!

2010-01-01T14:58:00.005Z

Καλή Χρονιά παληκάρια!! Το 2010 είναι εδώ, και είναι καλά!
Ευχές για ό,τι ο κάθε ένας από εσάς επιθυμεί και κυρίως υγεία (promotion :P)!
Ακούστε ένα κατάλληλο τραγουδάκι, που έχει την πιο όμορφη ευχή: "Ευτυχές και στο χέρι μας το νέο έτος"! Έτσι εύχομαι να κυλήσει το 10 το καλό για όλους μας!

xxxx
da alien

listen carefully

2009-12-27T11:06:00.002Z

For those who feel they are not experiencing Xmas and the holidays the way they would like to.

Happy New Year @ ya all!

love,
da alien

πάντα (;)

2009-12-15T14:46:00.001Z

κερατωμένη γάτα

2009-12-13T21:34:00.001Z

Βρε λες;

2009-12-13T19:40:00.003Z

Tον τελευταίο καιρό πέφτω για ύπνο τόσο κουρασμένη που φοβάμαι πως το πρωί δεν θα μπορέσω να σηκωθώ όσο νωρίς πρέπει.

Στον ύπνο μου έχω γύρω μου απλωμένα πεντάγραμμα, που περιμένουν να γράψω πάνω τους μουσική, και για ώρες αφιερώνομαι στο να γράφω νότες πολλές, πάντα στο ίδιο σκοτεινό δωμάτιο, στο οποίο μπαίνουν ελάχιστες αχτίδες φωτός από το μοναδικό παράθυρο, που βρίσκεται ψηλά στο δωμάτιο.

Το πρωί τις θυμάμαι, είναι κάθε μέρα διαφορετικές. Σκέφτομαι να τις σημειώνω κάπου, που ξέρεις, μπορεί να είμαι μουσική ιδιοφυϊα και να μην το ξέρω.

Μάρθα Φριντζήλα - "The Kubara Project II"

2009-12-11T12:22:00.004Z

Σε συνδιασμό με το προηγούμενο ποστ και με μια βαθύτερη ανάγκη να με σπρώχνει, παραθέτω μερικές χρήσιμες πληροφορίες ακόμα για τη Μάρθα.

Αντγράφω από το OpenCalendar.gr

Περιόδευσαν, είδαν, νίκησαν. Η Μάρθα Φριντζήλα και οι Kubara Project, ενώ ετοιμάζονται για απόβαση στα ράφια των δισκοπωλείων με ένα διπλό live cd, ανεβαίνουν στη σκηνή του Μετρό με μια μουσική παράσταση που θα αφήσει εποχή.

Το The Kubara project II, αφού δοκιμάστηκε τους τελευταίους δώδεκα μήνες σε περιοδείες στην Ελλάδα και το εξωτερικό, παρουσιάζεται στο αθηναϊκό κοινό με τον αυθορμητισμό και τη ζεστασιά που χαρακτήρισαν και την πρώτη τους εμφάνιση, με μία ερμηνεύτρια στην καλύτερή της στιγμή και δεξιοτέχνες μουσικούς που δένουν ακόμη περισσότερο μέσα από τους κυριολεκτικούς προσωπικούς δεσμούς τους: Προσωπικές ιστορίες μπερδεύονται με παγκόσμια βιώματα για την αγάπη, τη φιλία τη μοναξιά, τον έρωτα, τη σχέση με τους άλλους, την επίθεση στη φύση.

Στo soundtrack της μουσικής παράστασης της Μάρθας Φριντζήλα και των Koubara Project συμμετέχουν μερικοί από τους σπουδαιότερους Έλληνες και ξένους συνθέτες των δύο τελευταίων ...αιώνων. Μαζί τους η δραματική σοπράνο Ματούλα Ζαμάνη.

Στο μουσικό ταξίδι στη σκηνή του Μετρό παίζουν και χορεύουν:
Βασίλης Μαντζούκης -τύμπανα, πόλκα
Αντώνης Μαράτος -μπάσο, καρσιλαμά
Κώστας Νικολόπουλος -κιθάρες, μάμπο
Βασίλης Παναγιωτόπουλος - τρομπόνι, σάλσα
Παναγιώτης Τσεβάς -πιάνο, ακορντεόν, τσα τσα
Ματούλα Ζαμάνη -τραγούδι, κρουστά, τσιφτετέλι
Μάρθα Φριντζήλα -τραγούδι, τσάμικο

Ηχοληψία, κλακέτες : Γιάννης Παξεβάνης
Φωτισμοί, φοξ τροτ : Περικλής Μαθιέλης

Aνεξαρτήτων μουσικών προτιμήσεων, κάντε ένα Χριστουγεννιάτικο δώρο στον εαυτό σας, πηγαίνετε από τη Δευτέρα που μας έρχεται (14/12/09) και απολαύστε την τα Δευτερότριτα στο Μετρό.

Θα εκπλαγείτε, σας το υπόσχομαι, ευχάριστα.

Μάρθα Φριντζήλα - "ΤΗΕ KUBARA PROJECT ΙΙ"

Μετρό - Γκύζη 47 & Κάλβου

Τηλ. 210 - 6461980

Ευτυχές 2010 πριν καν ακόμα ξεκινήσει

2009-12-11T11:20:00.004Z

Σε αυτό το μπλογκ υπάρχουν κάποιες ξεκάθαρες μουσικές συμπάθειες. Συχνά εκφράζω την απύθμενη αγάπη μου για τη Μάρθα, τη Μάρθα της καρδιάς μου, τη Μάρθα Φριντζήλα. Δεν ξέρω τί είναι αυτό που με μαγνητίζει σε αυτή τη γυναίκα πιο πολύ. Η φωνή της, η ομορφιά της, το ευγενικό πρόσωπό της, ο πολύ εξωστρεφής και ζωηρός χαρακτήρας της, ή η πολυπραγμοσύνη της; Ή μήπως όλα;
Η Μαρθούλα μου λοιπόν, κυκλοφόρησε τον νέο της δίσκο. Έναν διπλό δίσκο, ζωντανή ηχογράφηση των 2 συναυλίών της στο Αίθριο του Μεγάρου Μουσικής το Σεπτέμβριο του 2009, με τίτλο "2 Νύχτες στα Μέγαρα". Δεν ζω στην Ελλάδα για να σας πω πώς ήταν, το αποτύπωμα τους πάντως στο δίσκο, ακόμα και με την πρώτη ακροάση, μου χάρισε την αίσθηση πως κατρακυλάνε παγάκια στη ραχοκοκαλιά μου.
Αν δεν την ξέρετε, ψάξτε την.
Αν την ξέρετε, τότε ξέρετε για τί πράγμα μιλάω.
Σε κάθε περίπτωση, αξίζει την προσοχή σας.
Αυτός ο δίσκος, στην εκπνοή του 2009, είναι το δώρο μου για τις γιορτές, και για τα επόμενα χρόνια.
Κι αν θέλετε να κάνετε ένα Χριστουγεννιάτικο δώρο στον εαυτό σας, αναζητήστε την.
Εδώ μια πιο επαγγελματική και λιγότερο συναισθηματικά φορτισμένη προσέγγιση.

Κι εδώ ένα δείγμα από το τι περιλαμβάνεται στο cd.

2 Νύχτες Στα Μέγαρα
Κυκλοφορεί από 7 Δεκεμβρίου 2009 από το Μικρό Ήρωα

Περισσότερες πληροφορίες στην ιστοσελίδα της και στο MySpace της.
Καλή ακρόαση!

The genius, the monster, the goddess

2009-12-10T17:25:00.003Z

unsurpassable Jacqueline du Pré

1945-1987
..

βάου!

2009-11-27T11:44:00.001Z

Φρεσκότατον ελληνικόν άσμαν! Μας αρέ!

For fellow mac users

2009-11-25T16:27:00.004Z

Είναι πλέον κοινό μυστικό πως ...Windows are for your granny..
Όσοι από σας λοιπόν είστε χρήστες των λατρεμένων mac και επιπλέον περιπαθείς οπαδοί του γραψίματος και έχετε βαρεθεί το OpenOffice, το Οmmwriter ήρθε για να ταράξει τα νερά του διαδικτυακού ωκεανού! Είναι βέβαια σε beta μορφή, αλλά καλύπτει τα απαραίτητα.
Δείτε το βίντεο, do yourself a favour και δώστε του μια ευκαιρία!

Για όσο θα λείπω

2009-10-21T10:14:00.001Z

δείτε και ακούστε αυτό:

Egypt / Lebanon Montage from Khalid Mohtaseb on Vimeo.

me ehw vrei kai me hanw!

2009-09-23T19:24:00.005Z

eimai edw, alla vasika den eimai!
treho san to veggo oli mera, gurizo spiti kommatia, den prolavaino oute to onoma mou na pw.
kapoia stigmi tha kano ena kanoniko post kai tha apantiso kai sta sxolia twn proigoumenwn anartisewn, alla auto pithanon na argisei ..ligo!
fetos to pan/miako mou programma einai toso halia, pou upopsiazomai pws mallon kapoios mou erikse mia dipli ihiri moutza!
to kalo tis upothesis einai oti akoma kai twra pou den vlepo mprosta mou apo tin kourasi, eimai hamogelasti,gurizw spiti eudiatheti re paidi mou, giati telika apolamvano auti ti rimada ti sholi perissotero apo oti nomiza ta teleutaia hronia.
soz kai gia ta greeklish, alla adunatw gia kati perissotero.
tha sas diavasw en euthtw hronw kai tha sas sholiasw.
mehri tote na eiste ataktoi kai skantaliarides, giati etsi mas aresei!

xx
da alien

ps. vgike to neo diplo epeisodio tou house, season 6! speusate!!!

"Στης μειοψηφίας τον μικρόκοσμο.."

2009-09-03T18:53:00.003Z

Σ'ενα μινοράκι σ'έβαλα κρυφά αλλά για την ώρα θα σε αφήσω λίγο ακόμα να σε ψάξεις!

εδώ το τραγούδι

oh well..

διαφορά καμία

2009-08-25T22:08:00.003Z

πρόπερσυ

φέτος, ακριβώς τα ίδια

Νύχτες βαλς

2009-08-12T21:07:00.003Z

Aνοιχτά παράθυρα, κάτι τριζόνια ακούγονται και από μακριά ο ήχος κάποιων ελάχιστων αυτοκινήτων. Mια μελωδιά γλυκιά βγαίνει από ένα ακορντεόν, προσπαθώ να την αναγνωρίσω. Είναι από τον Νονό, και παίζει ξανά και ξανά και ξανά. Και τώρα από την Αμελί. Ποιος παίζει μια τόσο μαθυστική μουσική ένα τέτοιο βράδυ; Ντύνομαι γρήγορα και πάω να δω.

Επιτέλους

2009-07-26T22:18:00.002Z

τρεηλεράκι από την Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων, του Tim Burton!

Ιδού:

Σε δουλειά να βρισκόμαστε

2009-07-24T09:12:00.002Z

Αγαπημένα μου παιδιά,

το άλιεν χάθηκε λίγο από προσώπου γης αλλά σαν να νοστάλγησε τη δόξα του μπλόγκινγκ και είπε να κάνει δυναμικό καμ-μπακ!! Οου γιέα!

Κατά τη διάρκεια της απουσίας μου, συνέβησαν τα εξής συνταρακτικά:

-Γύρισα στην Ελλάδα και πλάνταξα στη ζέστη, σε σημείο να νοσταλγήσω την ασταμάτητη βροχή του τελευταίου μήνα στα ξένα. Ένδοξες υγρές στιγμές στο εξωτερικό, τσιτσιριστό ψήσιμο εντός των συνόρων. Άλλαξα το στάτους μου από "alive and kicking" σε "extracting Bebeli".

- Πήγα διακοπές στην κατά το ήμιση πατρίδα μου, τη Λέσβο και ευπειθώς αναφέρω πως δεν υπάρχουν άλλοι προορισμοί.-

- Έφαγα ένα μεγαλειώδες κόλλημα με τις ελιές και τα ντολμαδάκια στο νησί, και τώρα ό,τι κ αν φάω δε μου αρέσει καθόλου.

-Πάντα με άρεκε το ούζο πολύ, αλλά μετά από την επίσκεψη στο νησί, ο δρόμος είναι μονόδρομος. Βαρβαγιάννη Μπλε.

- Το χριστουγεννιάτικο χειρουργείο που είχα κάνει στο χέρι μου δεν πήγε όσο καλά περιμέναμε, οπότε προβλέπεται καλοκαιρινή επανάληψη, αλλά δεν πειράζει γιατί γουή λαβ χειρουργεία!! ^_^

- Επιστρέφοντας από τις διακοπές αποφάσισα να δώσω Proficiency, έτσι για το καλό ρε παιδί μου, γιατί όλα τα 'χω η Μαριωρή, ο Φερεnjές μου έλειπε. Ε, ναι. Αύριο είναι η χαχα, μεγάλη μέρα.

- Αποφάσισα πως όταν με το καλό αποφοιτήσω (καλά έχουμε μέλλον ακόμα :ρ) θα αφήσω για λίγο τα σχέδια για ειδικότητα στη Σουηδία για να πάω για αγροτικό στη Μυτιλήνη. Μη με ρωτάς γιατί, κάτσε σκέψου! :ρ

Αυτά. Αντιός!

Υ.Γ.:Το τραγουδάκι που συνοδεύει την ανάρτηση είναι ένα τραγούδι με πολύ σωστό μήνυμα, που λέει και ο Ζωρζ Πιλαλί.

What I call home

2009-07-04T14:42:00.003Z

(αυτή η τελευταία είναι λίγο παλιά, το βιολάκι μου πια δεν βρίσκεται στην Ελλάδα, το 'χω στα ξένα!)

Ι'm Home !!!

KAI KANEI ZEEEEEΣΤΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗ!!!

I may now travel home safely

2009-07-04T09:30:00.006Z

24.7 °C

Scattered Clouds

Humidity:	56%
Dew Point:	15 °C
Wind:	3.2 km/h / 0.9 m/s from the West
Wind Gust:	20.9 km/h
Pressure:	1010.7 hPa (Steady)
Heat Index:	26 °C
Visibility:	10.0 kilometers
UV:	7 out of 16
Clouds:	Scattered Clouds 1066 m (Above Ground Level)
Elevation:	192 m

Καλό Καλοκαίρι :)

It...was a very good year!

2009-06-29T12:45:00.003Z

To λέμε για να το πιστέψουμε ..

το τραγούδι εδώ, μια ευγενική χορηγεία από τον αγαπητό φίλο Reynaldo!!

Μπήκα στη δισκογραφία!

2009-06-29T12:08:00.002Z

Απολαύστε με!

Ασυμβατότητες

2009-06-28T17:17:00.004Z

Για όσους νιώθουν Hard to Handle, η πιο μελίρρυτη φωνή της Soul τραγουδά:

[Ο Οtis Redding πέθανε σε ηλικία 26 ετών σε αεροπορικό δυστύχημα στο Wisconsin, 10 Δεκεμβρίου το 1967. Ηis death, a mighty bitter loss for music. ]

Μου 'κλασες τα @@ κύριε Μοίραρχε!

2009-06-26T23:23:00.007Z

Πέθανε ο Michael Jackson! Το άκουσες στο ράδιο, στην τηλεόραση, το είδες στο νετ, στα μπλογκς, στις ειδήσεις, βούηξε το συμπαν για τον θάνατό του, θρήνος και οιμωγή!! Αφιερώματα για το άτομό του, μίνι βιογραφίες, φωτογραφίες, βίντεο, τραγούδια, του διαόλου τα κέρατα εμφανίστηκαν από το πουθενά για το είδωλο που τάραξε συθέμελα τον πλανήτη.

Όσοι μεγάλωσαν με τα τραγούδια του, καταλαβαίνω ότι ένιωσαν πως πέθανε κάποιος σημαντικός γι'αυτούς καλλιτέχνης, όλη αυτή η mainstream θλίψη όμως ακούγεται λίγο υπερβολική και λίγο περισσότερο ψεύτικη. Δεν μπορεί μέχρι προχθές να αγνοούσε την ύπαρξή του όλος ο κόσμος και να τον θεωρούσε ξεγραμμένο/πειραγμένο/παιδόφιλο/ψυχασθενή και ολόξαφνα να θυμηθήκατε το αστέρι Michael Jackson/ το pop idol/ το βασιλιά της μουσικής/ την ιδιοφυϊα και να σας έπιασε μια μαύρη θλίψη που πέθανε. Αυτά τα δύο κάπου δεν συμβαδίζουν.

Αλήθεια πότε ήταν η τελευταία φορά που μνημονεύσατε κάποιο τραγούδι του, και βάλατε να το ακούσετε; Μήπως από τότε που είσασταν έφηβοι;
Φτάνει με την ανελέητη παπαρολογία, χορτάσαμε !!!

Μια ιστορία, μια συναυλία, μια φωτογραφία

2009-06-25T21:01:00.014Z

Tω καιρώ εκείνω, ετών 15, ακούγοντας ραδιόφωνο ένα γλυκό απόγευμα του Σεπτέμβρη άκουσα πως 10 μήνες μετά, τον ερχόμενο Ιούλιο θα ερχόταν ο Eros Ramazzotti στην Ελλάδα για μία και μοναδική συναυλία στο ΟΑΚΑ, πριν του βάλει ο Καλατράβα(ς) την στέγη. Ενώ ποτέ δεν μου άρεσε ο Εros ιδιαιτ-έρως σαν να χάρηκα λιγάκι, και έσπευσα να μάθω Ιταλικά για να καταλαβαίνω τα τραγούδια του.
[Εκείνη τη χρονιά απορώ πως προλάβαινα να κάνω 3 γλώσσες στο φροντιστήριο, να έχω τέλειους βαθμούς σε όλα και να έχω και χρόνο για να αραάαζω, να πηγαίνω αδιαλείπτως σε χειμερινά και θερινά lives, θέατρο, σινεμά και τα τοιάυτα. Μάλλον θα είχα καλό time management, και αν είναι έτσι τώρα τι έγινε και δεν προλαβαίνω ούτε τα βασικά να κάνω; Ναι, για τον Eros έλεγα.]

Η καθηγήτρια που μου έκανε Ιταλικά ήταν μεγάλη θαυμάστρια του κυρ-Έρωτα, και αποφασίσαμε πως θα πηγαίναμε μαζί να τον δούμε όταν με το καλό ερχόταν. Μέσα σε μερικούς μήνες (γιατί μόλις πλησίαζαν οι εξετάσεις κλάταρα και τα παράτησα) έμαθα όλα του τα τραγούδια απ'έξω και τι σημαίνουν βεβαίως-βεβαίως, και ενώ μου άρεσαν ανεξαιρέτως όλα, 1 κάθε φορά που το άκουγα ανατρίχιαζα σύγκορμη (sic), παρά τα σχεδόν 10 του λεπτά. Το τραγούδι εξηγεί τι είναι η μουσική και ποια η επίδρασή του στους ανθρώπους, ο λόγος φυσικά για το Musica è.

Και οι στίχοι, για να καταλαβαινόμαστε. (Δεν τους μεταφράζω στα ελληνικά, γιατί υποθέτω πως όλοι μιλάτε αγγλικά, ναι; Ναι! )

music is
to look further and
to get lost in yourself
the light that revives
and that gathers the reflections
high azure plain open up
higher my thoughts range over
and I notice that everything
around me is music

music is
the regular dance
of all your breaths on me
the party of your eyes
you almost smile at me
you and the sound of your lips
you, always more
the harmony attained together
I'll listen to you because
you are music for me

I still hear the voices of
the street where I was born
my mother who called me
so many times but the scream
of liberty was louder
and under the sun that
lights the courtyards
I see the children's dusty runs
that by playing don't make it stop
I still hear singing in dialect
the lullabies of rain on the roof
for me this everything
this sweet appreciation
is music to remember
it's inside me...
it's part of me...
it runs with me...
it's music

music is
your friend who talks to you
when you feel lonely
you can always find a hand
it's music...
to conserve
to save together with you

listen
the more we are, the more a choir
in universal language advances
it says they also made a hole
in the skin of the sky
you can hear it
it's the howl of the stars

mentality might change
in people's heads
that listen but don't hear
before the silence
falls down on everthing
the big silence
after exploded air
because one cannot immagine
a world without music
because every single heart,
even the smallest one,
is a beating of life
and love that is
music

Στη συναυλία, που διήρκησε 3,5 ώρες, έγινε *ο χαμός* όπως ήταν αναμενόμενο, και τελείωσε με τον καλύτερο τρόπο, αφήνοντας το τραγούδι αυτό και το έταιρο κόλλημα Un altra te για το τέλος. Από αυτήν έφυγα κιόλας με τα χέρια γεμάτα.
Ένα κασκολάκι με το όνομά του, μισό καπέλο (το γείσο μόνο δυστυχώς, το άλλο μου το τραβήξαν και το έσκισαν κάτι λυσσάρες που έπεσαν επάνω μου μόλις το έπιασα :( ) τα οποία πετούσε στο κοινό και μια τεράααστια αφίσα-κειμήλιο την οποία αγόρασα απ'έξω απ'το στάδιο και μέχρι σήμερα κοσμεί τον τοίχο πάνω από το κρεβάτι μου στην Ελλάδα.

Υ.Γ.: Καιιιι μια φωτογραφία από το δωμάτιο μου για να δείτε και την αφίσα. Στην πάνω δεξιά γωνία κολλημένο και το εισιτήριο, το οποίο αν προσέξετε είναι ελάχιστα σκισμένο, γιατί από τότε που ήμουν μικρή είχα ένα πάρα πολύ κακό και αυστηρό βλέμμα που δεν άφήνε περιθώρια, και αυτό ο κυριούλης που έκοβε τα εισιτήρια το πρόσεξε και ..πρόσεξε να μην το παρασκίσει.
Τα καδράκια δεξιά του Έρωτα είναι το εξώφυλλο του δίσκου του Αλκίνοου Ιωαννίδη - Οι περιπέτειες ενός προσκυνητή (επάνω) και μια μίνι καρδαρισμένη αφίσα για τις καλοκαιρινές συναυλίες του ιδίου - από το μακρινό 2004. (κάτω)
Σε όλο το υπόλοιπο δωμάτιο υπάρχουν κι άλλες αφίσες του Αλκινοάκου φυσικά, μια εκ των οποίων και υπογεγραμμένη από τον τρισμέγιστο Μίλτο Παπαστάμου! (τόσο καιρό έχω να μιλήσω για τον Ιωαννίδη, για σιλάνς, γιατί σε βλέπω που πας να παραπονεθείς!)

Υ.Γ.2: Τη συναυλία θυμήθηκα όταν σε πρόσφατο σουαρέ η παρέα ξεκίνησε να μιλάει για γαλλική και ιταλική μουσική, και ως εκ τούτου, το ποστ αφιερώνεται στο γειτονικό πλάσμα, μαζί με ένα μεγάλο ευχαριστώ για τις αντοχές που μέχρι και σήμερα έχει επιδείξει, λαμβάνοντας υπ'όψην το γεγονός ότι δεν χρειάζεται να είναι στο σπίτι μου για να ακούει τη μουσική που βάζω, γιατί γι'αυτό φροντίζουμε εγώ και οι κατασκευαστές του βιονικού χταποδιού! Χα!

Y.Γ.3: Την τρέλα για τον Έρος την έχω ξεπεράσει προ πολλού, η αφίσα όμως εξακολουθεί να στολίζει τον τοίχο μου, ως έλάχιστο φόρο τιμής μιας πάρα μα πάρα πολύ ωραίας και ως επί το πλείστον αθώας εποχής.

Transforming a lukewarm song to a true masterpiece. How to!

2009-06-21T17:45:00.004Z

τι μπορεί να πετύχει κανείς στο youtube..

Οι Ουκρανοί Los Colorados διασκευάζουν το παντελώς αδιάφορο τραγούδι της Katy Perry και το κάνούν ένα αληθινό polka αριστούργημα! Well done people!!

Feel like going home

2009-06-19T20:16:00.001Z

Kακή χρονιά, το μόνο που θέλω είναι να πάω σπίτι μου, and that's it.

bits'n'bites

2009-06-18T21:41:00.004Z

Οι κάτοικοι της Ελλάδας δεν μπορείτε να εκτιμήσετε *πραγματικά* την αξία ενός γιαουρτιού Τοτάλ με μέλι, της φέτας, του ελληνικού καφέ, του σουβλακίου και της Αμίτας Motion όπως επίσης και μερικών άλλων διαδεδομένων τροφίμων εκεί κάτω.
Για να είναι στα 22 σου, η πρώτη σου παρατήρηση σχετική με το φαγητό είναι σχεδόν σίγουρο ότι κάτι έχει πάει *πολύ* λάθος με τη ζωή σου.
Όταν δε, έχεις μπροστά σου ένα χαρτάκι ποστ-ιτ , αρχίζεις να γράφεις κάτι γενικό όπως "so.." και η φράση συνεχίζεται ασυναίσθητα "...f*ck you ANYWAY!" τότε σιγουρεύεσαι πως στ'αλήθεια κάτι έχει πάει πολύ λάθος με τη ζωή σου.
'Οταν μια καλοπροαίρετη συναυλιακή ενημέρωση από συμπλόγκερ σε ρίχνει σε μια ημικατατονία γιατί συνειδητοποιείς μέχρι στιγμής τι έχεις χάσει από τα καλλιτεχνικά δρώμενα, ήρθε η ώρα να παρατήσεις ό,τι έκανες και να πάρεις το πρώτο αεροπλάνο για τα πάτρια. Μετά βέβαια σκέφτεσαι ότι άμα σε δούν στην Ελλάδα γνωρίζοντας πως έχεις ανειλλημένες υποχρεώσεις, θα σε στείλουν πίσω με το ίδιο αεροπλάνο, και τότε απλά κατσουφιάζεις κι άλλο και κάθεσαι στ'αυγά σου.
Όταν βλέπεις βιβλία και δεν θέλεις για κανένα λόγο να τα ανοίξεις, πόσο μάλλον να μάθεις αυτά που γράφουν, τότε μάλλον έχεις κουραστεί πολύ και χρειάζεσαι διακοπές.
Σε αυτήν την περίπτωση, ένα εισιτήριο στο μέιλ θα ήταν much much appreciated, αλλά γυρνάμε πίσω στην πρό-προηγούμενη βουλίτσα και ως εκ τούτου, καταλήγουμε σε ένα φαύλο κύκλο.

(και έχεις δρόόόόόόμο ακόμααα.. )

Διλήμματα, απορίες και δημοψηφίσματα!

2009-06-18T17:32:00.007Z

Vs

Σκέφτομαι εδώ και μερικές μέρες να μετακομίσω στο wordpress. Ακούω για πιο πολλά templates, πιο λειτουργική σχεδίαση, πιο εύκολη χρήση.
Νομίζω πως θέλω πια να αλλάξω την διεύθυνση-σιδηρόδρομο (δεν ήξερα τότε, ήμουν μικρή), να κυκλοφορώ πια και με ένα όνομα, μιας και με έχετε γνωρίσει και ως Whitefire και ως Radiolover, Alienlover ή απλά το άλιεν αλλά και με το κανονικό και κατά κόσμον μου όνομα Jo.

(Poll1: Να σας πω την ιστορία πίσω από το καθένα, ναι ή ου;
Poll2: Μήπως να το κλείσω αυτό εδώ και να αρχίσω από την αρχή;
Vote Now!)

[Tώρα βέβαια που το βλέπω και γραμμένο, αυτές οι πολλαπλές ταυτότητες κρύβουν μια πολυσχιδή προσωπικότητα ή μήπως μια γενικότερη έλλειψη ταυτότητας;
Μήπως δεν λαμβάνω αρκετή αγάπη από τους γύρω μου και έχει δημιουργηθεί ένα εσωτερικό πελώώώώώώριο κενό;
Μήπως νιώθω ανέστια;
Χμμ..Τροφή για σκέψη. Σκεψ Σκεψ Εντατίκ που λέει και ο Μπεεες.]

Αλλά έχω και απορίες όπως για παράδειγμα το ιστορικό και τα σχόλια σας πως θα τα μεταφέρω από την άλλη, από τη στιγμή που είμαι στουρνάρ' κομπιουτερικώς;
Παρακαλείστε όσοι έχετε χρησιμοποιήσει και τους 2 servers και/ή μπορείτε να με ξεμπουρδέψετε σχετικά με τη χρήση και τη λειτουργικότητα, τη βολή του μπλόγκερ εν πάσει περιπτώσει, να με ενημερώσετε.
Οποιαδήποτε άποψη θα είναι ευπρόσδεκτη και καλοδεχούμενη!

Ντάααααααααανκ ουουουουουου!!!

Μείγμα

2009-06-13T21:20:00.004Z

Περίεργη βραδιά η αποψινή.. μετά από μια πολύ ωραία βόλτα - από τις σπάνιες των τελευταίων ημερών - ήρθε αυτό το αξεπέραστο κομμάτι και μου θύμισε μικρά γλυκόπικρα περιστατικά του παρελθόντoς, μια επιθυμία που ορθώς δεν έγινε πράξη για ένα ταξίδι, μια συζήτηση και πολλά άλλα μικρά αλλά τεχνηέντως κρυμμένα βαθειά στη μνήμη "πραγματάκια".

Υ.Γ.: Το ραδιοφωνικό ποστ που έγινε εχθές βράδυ, σήμερα το πρωί και με τη τσίμπλα εις μάτι κατά λάθος διαγράφηκε, και λόγω μεγέθους και έλλειψης χρόνου δεν δύναμαι να το ξαναγράψω. Ζητώ συγγνώμη από Ηφαιστίωνα και *Γης που τα σχόλια τους από το αντίστοιχο ποστ παρασύρθηκαν από την πρωινή μαστούρα.

Υ.Γ2: Καλή Κυριακή!

Δαχτυλάκια σταυρωμένα και μια θετική σκέψη

2009-06-09T17:18:00.003Z

Αυτόν τον καιρό σας ζητάω συνέχεια χάρες. Ακόμα μία είναι στη σειρά αλλά είναι διαφορετική από κάθε άλλη μέχρι στιγμής.

Είναι ΜΕΓΑΛΗ ανάγκη να στείλετε σήμερα και αύριο πολύ πολύ θετικά vibes για 3 άτομα που βρίσκονται εδώ στην κεντρική Ευρώπη και μάχονται κάτω από χιλιάδες χαρτιά, τετράδια, βιβλία, ντοσιέ, στυλό, και πολλούς τόνους άγχους.
Είναι μια πάαααρα πολύ μεγάλη μέρα αύριο και χρειαζόμαστε όλα τα θετικόνια και τα αγαπόνια που μπορείτε να μας στείλετε. Μια καλή σκέψη, μια προσευχούλα το βράδυ που θα κοιμηθείτε, σε όποιον Θεό πιστεύετε, θα είναι στ'αλήθεια much much appreciated.
Σας ευχαριστούμε εκ των προτέρων από καρδιάς.

love,
jo + the crew

A debate//Η αντικατάσταση

2009-06-04T18:50:00.006Z

'Οσο πιο πολύ ψάχνεις κάτι, τόσο απομακρύνεται από την παλάμη σου, έρωτας, επιτυχία, ευτυχία, ό,τι γυρεύει ο καθένας, όλα αρνούνται να σε κοιτάξουν μέχρι να υψώσεις έναν τοίχο μπροστά και γύρω σου και να κλειστείς ξανά στο προσωπικό σου σύμπαν.
Τα στενά όλα κλεισμένα, και μια αδιαφορία, γιατί το θαύμα όσο και αν σε περιμένει στην επόμενη γωνία, κρύβεται μόλις στρείψεις.
Στο αποτέλεσμα αυτός που πάντα κερδίζει είναι ο Μέρφυ και όχι ο Κοέλο.

Και δεν μου καίγεται καρφί, γενικότερα...

"If it's too loud, you are too old" - Υποπτεύομαι πως γι'αυτό θα παραμείνω στο προσωπικό μου σύμπαν, τουλάχιστον εδώ έχει ησυχία..

Το μαστιγώνεις το δελφίνι;

2009-06-04T07:53:00.011Z

Εχθές εκεί που αμέριμνη διάβαζα, φιλική, ευάερη κι ευήλια ύπαρξη μου έστειλε μια φωτογραφία με 64 ατάκες με τις οποίες αντικαθιστάς την ερώτηση "κάνεις σεξ; " από έρευνα του Mad (όχι του δικού μας, του καναλιού). Αλλά επειδή δεν μου ήταν αρκετές μάζεψα και διάφορες άλλες, για να έχουμε μια πλήρη άποψη του θέματος. Πάμε λοιπόν:

Το μαστιγώνεις το δελφίνι;

Τον φυσάς τον κουραμπιέ;

Τα λες τα κάλαντα;

Το φτύνεις το κουκούτσι;

Τα κουνάς τα ζάρια;

Τη γυρίζεις τη μπετονιέρα;

Το αλευρώνεις το άρβυλο;

Την τσοκανάς την πάπια;

Τον παλουκώνεις το δράκουλα;

Τη φυσάς τη σούπα;

Τα βάζεις τα βέλη στη φαρέτρα;

Τη στύβεις την αντζούγια;

Το γυαλίζεις το πόμολο;

Τον μπουγελώνεις τον παπαγάλο;

Τον πας καλά το σκαραβαίο;

Το παστώνεις το καταϊφι;

Τη μαρκαλίζεις την κατσίκα;

Το ντραλονάρεις τον καναπέ;

Τη ζευγαρώνεις την κάλτσα;

Πατώνεις;

Τα βερνικώνεις τα φασόλια;

Τη ζουπάς την κέτσαπ;

Το ρουφάς το μύδι;

Το τεντώνεις το σεντόνι;

Το ξεπλένεις το μαρούλι;

Το πας σούζα το τρίκυκλο;

Το σηκώνεις το χειρόφρενο;

Τις βλέπεις τις ειδήσεις των οκτώ;

Την κομποζάρεις την πολυθρόνα;

Το χορεύεις το λάτιν;

Το ξεβγάζεις το πινέλο;

Το μασουλάς το τουλουμπάκι;

Το δένεις το μπουρνούζι;

Το ξυρίζεις το ακτινίδιο;

Τον ξηλώνεις τον καβάλο;

Το φοράς το περουκίνι;

Τη γαργαλάς την μπάμια;

Τον ξεπατώνεις τον αργαλειό;

Το πνίγεις το κουνέλι;

Το τσουλάς το διφραγκάκι;

Την τζαγκουρνάς την πεύκα;

Την πας βόλτα τη στράντζα;

Απλώνεις ρούχα την Παρασκευή;

Την καρφώνεις την τσιμούχα;

Φτύνει ο μπούλης;

Το βάζεις το καλαμάκι στο φραπέ;

Την ξελεπιάζεις τη ζαργάνα;

Το ξύνεις το μολύβι;

Το τυλίγεις το καλώδιο;

Το λαδώνεις το σασμάν;

Τον φεσώνεις τον περιπτερά;

Τραβάς τα βυζιά της πεταλούδας;

Τις γυρίζεις τις μπριζόλες;

Τον πνίγεις τον ιππόκαμπο;

Τη μαδά την παπαρούνα;

Ξυρίζεις τη μασχάλη;

Τον βουτάς τον κολιό στο ξίδι;

Τη ματσακονιάζεις τη βάρκα;

Την καις τη βάτα;

Το δαγκώνεις το μαξιλάρι;

Τον βαφτίζεις τον Αλβανό;

Τον γυαλίζεις τον αστακό;

Την καβουρδίζεις την καραμέλα;

Το σηκώνεις το χειρόφρενο;

Το πνίγεις το κουνέλι;

Την τζαγκουρνάς την πεύκα;

Την πας βόλτα τη στράντζα;

Την καρφώνεις την τσιμούχα;

Την ξελεπιάζεις τη ζαργάνα;

Το λαδώνεις το σασμάν;

Την τυλίγεις την τορτίγια; (η δική μας συμμετοχή στη λίστα)

Τις γυρίζεις τις μπριζόλες;

Την κρατάς την τιάρα;

Tο τρίβεις το πιπέρι;

Tο λαλας το κλαρινάκι;

Tον βάζεις τον σύρτη στο πορτάκι;

Το σιροπιάζεις το γαλακτομπούρεκο;

Την τρίζεις την όπισθεν;

Το πνίγεις το κουνέλι;

Το σηκώνεις το σακάκι;

Το βάζεις το ταψί στο φούρνο;

Την ξεφλουδίζεις τη μπανάνα;

Την κουνάς την αχλαδιά;

Σου αρέσουν τα ξινά;

Το διπλώνεις το σεντόνι;

Τη βάζεις την κάλτσα στο συρτάρι;

Το τρίβεις το πιπέρι;

Το λαδώνεις το τηγάνι;

Το κουρδίζεις το ρολόι;

Τον αχνίζεις τον κουραμπιέ;

Το στύβεις το λεμόνι;

Το κρύβεις το σαλάμι;

Την καθαρίζεις την οδοντόβουρτσα;

Τον κάνεις τον σημαιοφόρο;

Τον βοσκάς τον κένταυρο;

Τις παίζεις τις χορδές;

Την παριστάνεις τη σκούπα;

Τον πας τον απορροφητήρα;

Το κρατάς το δόρυ;

Τη ρυθμίζεις την ένταση;

Την παριστάνεις την μπασκέτα;

Τον βάζεις τον φορτιστή στην πρίζα;

Το εξαερώνεις το καλοριφέρ;

Το πλάθεις το σουτζουκάκι;

Το αρμέγεις το φίδι;

Το κουνάς το Μilko;

Το φυσάς το καλάμι;

Την καίς τη βάτα;

Το πεταλώνεις το μυρμήγκι;

Το χαϊδεύεις το τριζόνι;

Την αδειάζεις την μπομπονιέρα;

Την καρφώνεις την μπαγλαντόπηχα;

Το γυαλίζεις το σκαρπίνι;

Το ψήνεις το μπιφτέκι κι από τις 2 μεριές;

Τα λες τα κάλαντα;

Τα κουνάς τα ζάρια;

Το ανάβεις το γκαζάκι;

Το ποτίζεις το μποστάνι;

Το σηκώνεις το χειρόφρενο;

Το ξύνεις το μολύβι;

Το τυλίγεις το καλώδιο;

Το λαδώνεις το σασμάν;

Το αλατίζεις το γιαούρτι;

Το μακιγιάρεις το μπαρμπουνάκι;

Τη σουρώνεις την κουρτίνα;

Την πλένεις την εξωλέμβιο;

Το ζωγραφίζεις τον πίνακα;

Τη γυρνάς τη μπετονιέρα;

Τη μαδάς τη μαργαρίτα;

Τη σουρώνεις την ψαρόσουπα;

Τη χαλαρώνεις τη βαλβίδα;

Την ανοίγεις την πίσω πόρτα;

Την κουνάς την αχλαδιά;

Τη χτυπάς την καμπάνα;

Την κρατάς την τιάρα;

Την κυνηγάς την πέρδικα;

Την τινάζεις την βερικοκιά;

Τις μαζεύεις τις ελιές;

Το γρασάρεις το ρουλεμάν;

Το γυαλίζεις το φυνιστρίνι;

Το δαγκώνεις το αντίδωρο;

Το ευλογάς το γένι;

Το ζυμώνεις το μπιφτέκι;

Το καβουρδίζεις το φυστίκι;

Το κανελώνεις το ριζόγαλο;

Το καταπίνεις το κουκούτσι;

Το κρεμώνεις το γαλακτομπούρεκο;

Το μαζεύεις το λάστιχο;

Το μελώνεις το παστέλι;

Το πας το γράμμα;

Το πιπιλίζεις το καλαμάκι;

Το στρώνεις το σεντόνι;

Το σφίγγεις το μπουλόνι;

Το σφουγγαρίζεις το κατάστρωμα;

Το φυσάς το αχνιστό;

Το ψέλνεις το ευαγγέλιο;

Τον απλώνεις τον τραχανά;

Τον στρίβεις τον ντολμά;

Τον τσουρουφλίζεις τον αστακό;

Τον φτύνεις τον ταραμά;

Το τινάζεις το χαλί;

Το τραβάς το καζανάκι;

Το παρκάρεις το μηχανάκι;

Την τυπώνεις τη σελίδα;

Το πατάς το γκαζι;

Το βγάζεις το καπέλο;

Το σκουπίζεις το μπαλκόνι;

Τον αδειάζεις το σκουπιδοτενεκέ;

Το λερώνεις το πουκάμισο;

Το σφίγγεις το καπάκι;

Το δίνεις το πουρμπουάρ;

Το βάζεις το ταψί στο φούρνο;

Βγάζεις νερό από το πηγάδι;

Τα γρασάρεις τα έμβολα;

Μπαίνει η βάρκα στο λιμάνι;

Μπαίνει η κάλτσα στο συρτάρι;

Μπαίνει ο σύρτης;

Μπαίνει το εκλεράκι στο ταψί;

Μπήκε το λίπασμα στη γλάστρα;

Πέφτει κρέμα στο γαλακτομπούρεκο;

Τα αλατίζεις τα τουρσάκια;

Τα αλλάζεις τα λάδια;

Τα σπάς τα μπετά;

Τη ρουφάς τη γρανίτα;

Την αλείφεις την μαρμελάδα;

Την αλείφεις την μερέντα;

Την ανάβεις τη λαμπάδα;

Την ανοίγεις την γεώτρηση;

Την απλώνεις την μπουγάδα;

Την απλώνεις την σφολιάτα;

Την αρμέγεις την αγελάδα;

Την αρμέγεις τη σαύρα;

Την βάζεις καρφωτή την πέμπτη;

Την βιδώνεις την τουλούμπα;

Την βουτάς την βανίλια;

Την γυρνάς την φρυγανιά;

Την δουλεύεις την αντλία;

Την έβαλες την μπεσαμέλ στο παστίτσιο;

Την ξυρίζεις την κότα;

Την καθαρίζεις την πατάτα;

Την καις την ασφάλεια;

Την κουνάς την παπαρδέλα;

Την μαδάς την μαργαρίτα;

Την μελώνεις την τηγανίτα;

Την παίζεις την φλογέρα;

Την πατάς την γάτα;

Την πατάς την κατσαρίδα;

Την πιέζεις την μπατονέτα;

Την ποτίζεις την γλάστρα;

Την σαλιώνεις την πιπίλα;

Την σαλιώνεις την τρίχα;

Την σπας την φτερούγα;

Την στίβεις την ελιά;

Την στίβεις την σουπιά;

Την σφίγκεις την τανάλια;

Την τινάζεις την αμυγδαλιά;

Την τινάζεις τη φέτα;

Την τρίβεις την λαμπάδα;

Την τρως την γομολάστιχα;

Την τρως την τρίπλα;

Τις μαζεύεις τις ελιές;

Τις μελώνεις τις δίπλες;

Τις παίζεις τις χορδές;

Τις σιγοβράζεις τις φακές;

Το αλατίζεις το πιπέρι;

Το αλευρώνεις το μπαρμπούνι;

Το γεμίζεις το παστίτσιο;

Το δαγκώνεις το μπουρίτο;

Το δονάς το κινητό;

Το εξαερώνεις το καλοριφέρ;

Το ζυμώνεις το τσουρέκι;

Το ξεφλουδίζεις το ακτινίδιο;

Το ξυρίζεις το φραγκόσυκο;

Το λαδώνεις το G3;

Το ξεσκονίζεις το σκρίνιο;

Το ξετυλίγεις το πινίο;

Το ξύνεις το καρότο;

Το καβουρδίζεις το αμύγδαλο;

Το «καις» το CD;

Το κάνεις γιρλάντα το μουστάκι;

Το κουρέβεις το γκαζόν;

Το λαμβάνεις το SMS;

Το μπουκώνεις το πιροσκί;

Το παίζεις το κομπολόι;

Το ραντίζεις το οικόπεδο;

Το ρουφάς το αυγό;

Το ρουφάς το κανελλόνι;

To ρουφάς το τρομπόνι;

Το σουβλίζεις το αρνί;

Το στραγγαλίζεις το γιαούρτι;

Το συνδέεις το scart;

Το σφυρίζεις το πέναλτι;

To τηγανίζεις το σκορδόψωμο;

Το τινάζεις το θερμόμετρο;

Το τινάζεις το λάστιχο;

Το τροχίζεις το αμόνι;

Το τρως το σαγανάκι;

Το τυλίγεις το σουβλάκι;

Το φέρνεις βόλτες το καβούρι;

Το χαϊδεύεις το ανακόντα;

Το χαϊδεύεις το γατάκι;

Τον αλλάζεις το φελό;

Τον αρμέγεις τον ταύρο;

Τον εκτοξεύεις τον πύραυλο;

Toν λιμάρεις τον ξυφία;

Τον πνίγεις τον φουνταριστό;

Τον σκαλίζεις τον κήπο;

Τον τηγανίζεις το σπάρο;

Τον φιστικωνεις τον μπακλαβά;

Το αλείφεις το βούτυρο;

Το ασβεστώνεις το σπίτι;

Το γλύφεις το πινέλο;

Το γυαλίζεις το καρότο;

Το γυαλίζεις το λουστρίνι;

Το γυρίζεις το ταξίμετρο;

Το δέρνεις το πιθίκι;

Το σιδερώνεις το μανίκι;

Το ζουλάς το ακτινίδιο;

Το ζυγίζεις το λουκουμάκι;

Το ζυγίζεις το σύκο;

Το θερίζεις το χωράφι;

Το ξεδιπλώνεις το κοκορέτσι;

Το ξεχωρίζεις το κυδώνι;

Το ξυρίζεις το κουνάβι;

Tο καθαρίζεις το αγγούρι;

Το κανελώνεις το ριζόγαλο;

Το κλείνεις το πατζουρόφυλλο;

Το λαδώνεις το σαζμάν;

Το λες το ποίημα;

Το πας το γράμμα;

Το πεταλώνεις το άλογο;

Το πνίγεις το κουνέλι;

Το πνίγεις το ποντίκι;

Το πλέκεις το καπέλο;

Το σερβίρεις το παστάκι;

Το σκάς το δυναμιτάκι;

Το στίβεις το βερύκοκο;

Το στραγγίζεις το καταϊφι;

Το στρίβεις το παξιμάδι;

Το σφίγγεις το αυγό;

Το σφουγγαρίζεις το σαλόνι;

Το τινάζεις το μαξιλάρι;

Το τινάζεις το χαλί;

Το τινάζεις το χταπόδι;

Το τρως το μυδοπίλαφο;

Το τσιγαρίζεις το κοτόπουλο;

Το τυλίγεις το φίδι;

Το τυλίγεις το πούρο;

Το φοράς το κιμόνο;

Το χτενίζεις το καταϊφι;

Τον γλύφεις τον λουκουμά;

Τον ισιώνεις τον γύρο;

Τον ξαλμυρίζεις τον μπακαλιάρο;

Τον ξεφλουδίζεις τον γερμά;

Τον ξυρίζεις τον καλόγερο;

Τον τσουρουφλίζεις τον αστακό;

Τον φουσκώνεις τον Αη-Βασίλη;

Τον φυσάς τον κουραμπιέ;

Το παίζεις το θυμιατήρι;

Το μαζεύεις το σαπούνι;

Υ.Γ.: Εσείς πωωωως το λέτε; Περιμένω τις συμμετοχές σας!

Absolut Class

2009-06-03T08:39:00.004Z

Οι Σκύλλες τις Λύσσας ξέθαψαν μαργαριτάρι μεγατόνων, όπου η Bonnie Tyler τραγουδά για τα πραγματικά γεγονότα που συμβαίνουν στο video clip της. Ιδού:

Αφιερωμένο Εξαιρετικά

2009-05-30T14:07:00.012Z

Μερικές φορές η ευγνωμοσύνη και η αγάπη που νιώθεις για κάποια αυτόφωτα αστέρια της ζωής σου πρέπει να εκφράζονται εκτός από την καθημερινή αγάπη και με ένα λίγο πιο μελωδικό και ποιητικό τρόπο, με ένα τραγούδι δηλαδή, από αυτά που νιώθεις πως γράφτηκαν για τ'αστέρια αυτά.
Για τη Νίνα λοιπόν, τη γειτονοπούλα της καρδιάς μου, την *αδελφή* ψυχή μου και για όλες τις κοινές αληθινές στιγμές μας, ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου λέει:

Κάτω απ' το μαξιλάρι

είναι ένα βαθύ πηγάδι

που μέσα κατοικούν

οι ψυχές που σ' αγαπούν.

Παλεύουν κάθε βράδυ

με τα κιούγκια στο σκοτάδι

να φτάσουν στα ψηλά,

πλάι στο μαχαραγιά.

Να σου μιλάν στον ύπνο,

να σε μπάζουνε σε κήπο

με αϊ-γιάννη και λωτούς,

με χειμωνανθούς.

Κι όταν σ' αναταράσσει

-για τα σκάρτα που 'χεις πράξει-

κύμα φαρμακερό,

να σου δίνουν φυλαχτό.

Χαϊμαλί από μετάξι,

που 'χουν μέσα του φυλάξει

άχυρο απ' τη γη,

που 'χει μείνει απάτητη.

Έρχονται και σε μένα

πρόσωπα λησμονημένα,

άδεια και χλωμά

από πριν κι από μετά.

Μου κρατάν το χέρι

στο ταξίδι, στο καρτέρι,

στον ύπνο το βαθύ.

Είναι λίγοι, είναι πολλοί.

Μέσα στο πηγάδι,

κάτω απ' το μαξιλάρι

ρίχνονται οι ψυχές.

Ήλιε μου τώρα βγες!

Μουσική, Στίχοι: Θανάσης Παπακωνσταντίνου

Τραγούδι: Θανάσης Παπακωνσταντίνου,

Β' φωνή: Σωκράτης Μάλαμας

Σωκράτης Μάλαμας: (κιθάρα, μαντολίνο)

Κώστας Θεοδώρου: (μπάσο, κρουστά)

Κώστας Βελλής: (βιολί)

Γιώργος Δεληγιάννης: (κλαρίνο)

Δημήτρης Μυστακίδης: (λαούτο)

Εδώ το τραγούδι

Νυχτερινές Αναζητήσεις

2009-05-29T23:12:00.003Z

Μεγάλη η νύχτα του πτωχού πλην τίμιου φοιτητή. Και γεμάτη απορίες!

Γκράντε Απορία: Που μπορώ να βρω τις βιολοπαρτιτούρες των τραγουδιών του Θανάση Παπακωνσταντίνου;
Και άμα δηλαδή μου βρείτε αυτό, δε μου βρίσκεται και του Αλκίνοου γιατί δεν καταφέρνω να βρω τίποτα; :(

Απορία Δύο: Έχω να δω καλή ταινία, με ζουμί, ψαχνό και περιεχόμενο αιώνες. Καμιά ιδέα;

Απορία Τρία: Είναι αλήθεια ότι άμα δεν πλένεις σωστά τα δόντια σου είναι σαν να μην τα πλένεις καθόλου; (ήταν μια διαφήμιση αυτό κάποτε, και θυμάμαι ότι μιλούσε ένα πολύ φιλικό κατά τα άλλα δοντάκι, αλλά με είχε τραυματίσει η ιδέα ότι μπορεί και να μην τα πλένω καθόλου!)

Απορία Τέσσερα και τελευταία: Πότε θα κάνει ξαστεριά;

Υ.Γ.: Πότε θα φλεβαρίσει;

Ένα παιδί χρειάζεται

2009-05-28T10:14:00.004Z

Μου το είχε στείλει προ καιρού η Beniamin η 12η και το ξαναβρήκα σήμερα ψάχνοντας κάτι άλλο.
Εξαιρετική παρουσίαση ενός πολύ σημαντικού μηνύματος, για όλους τους γονείς ή όσους συναναστρέφονται με παιδιά.

Ωραία διασκευή, ωραία εκτέλεση!

2009-05-24T18:52:00.000Z

Hola!

Ζύγισμα

2009-05-23T17:55:00.004Z

Μια ζυγαριά έχει δυο πιατάκια, στο ένα μπαίνουν τα καλά, αυτά που η ανάμνησή τους σε γεμίζει χαρά μόνο και μόνο που αξιώθηκες και τα έζησες και στο άλλο οι δαίμονές σου, τα κακά, αυτά που με μια ρομφαία σε τρυπάν και σε σκίζουν, και αυτά τα δύο τα τυλίγεις με το χρόνο που διήρκησε το καθένα.
Μου πήρε πολύ καιρό να τοποθετήσω το καθένα στο πιατάκι του, κυρίως γιατί αρνούμουν να πιστέψω πως η φαντασία μου δρούσε εναντίον μου, πως έντυσα εγώ τους δαίμονές μου με όμορφα ρούχα, με φανταχτερά πέπλα, τους έκανα όμορφους και τους αγάπησα για όλα τους τα χαρακτηριστικά.
"Face your fears" δε λένε;
Με καθαρό μυαλό πια, και αυξημένες αντιστάσεις, όχι μόνο αντιμετώπισα τους δαίμονες μου, πρόσωπο με πρόσωπο, τους έγδυσα και τους άφησα όπως ακριβώς είναι, αλλά τους έδωσα να καταλάβουν πως δεν με αγγίζουν πια, και τους έστειλα έξω από το προσωπικό μου σύμπαν μια για πάντα.
Don't get me wrong, δεν έχουμε όλοι τις ίδιες αντοχές, άμυνες και κυρίως τις ίδιες αντιλήψεις, μια κατάσταση εμένα μπορεί να μου πάρει μήνες να την ξεπεράσω, εσένα λίγα μόνο δευτερόλεπτα.
Σημασία έχει πως τους άφησα να με αφήσουν, και αυτό είναι κάτι για το οποίο μπορώ πια να είμαι περήφανη.

[υγ.: Η παρομοίωση με τα ρούχα ανήκει σε ένα κορίτσι που γνωρίζω καλά πως με αγαπά και με νοιάζεται βαθιά, γι'αυτό που είμαι. Το κείμενο αφιερώνεται ολόψυχα σε εκείνην, μαζί με ένα μεγάλο ευχαριστώ που με βοήθησε να συνειδητοποιήσω οδυνηρά πράγματα και καταστάσεις.]

Suggestion of the week

2009-05-21T15:54:00.005Z

Έχω καιρό να προτείνω μπλογκ ή ποστ, αλλά σήμερα υπέφερα από τα γέλια με το ποστ του Μάλερ για τη Θεσσαλονίκη.
Την τιμημένη συμπρωτεύουσα την αγαπάμε βαθειά για τις μικρές και τις μεγάλες της ομορφιές και τα αγόρια της φυσικά, και ας είμαστε γέννημα-θρέμμα της πεντάμορφης Αθήνας.
Δε λέω άλλα, διαβάστε τον απολαυστικό συμπλόγκερ, και γελάστε ελεύθερα, εδώ

υγ. Η φωτογραφία δανεισμένη από το προτεινόμενο ποστ.

Through the hard way

2009-05-20T22:00:00.003Z

Right, wrong or just stupid?(.)
It's only a matter of time (for all 3 them).

Από την πόλη των αγγέλων

2009-05-13T16:09:00.004Z

Είμαι πολύ μεγάλη οπαδός των μουσικών στις πλατείες και στους δρόμους. Δίνουν στις πολύβουες πόλεις μια άλλη διάσταση, συνήθως μελωδική, ευχάριστη ενίοτε νοσταλγική ή μελαγχολική, και κατά τη γνώμη μου είναι δείγμα πολιτισμού, κουλτούρας και παιδείας.
Στο Στρασβούργο, στην πλατεία του Καθεδρικού ναού, η Yasmeen τραγουδά με μια λυπημένη αγγελική φωνή, χαϊδεύοντας την άρπα της.
Χαλαρώστε, κλείστε τα μάτια και αφήστε την να σας χαρίσει 2 υπέρμετρα μελωδικά λεπτά, κλεμμένα σίγουρα από έναν άλλον κόσμο... :)

I set u free

2009-05-10T13:24:00.000Z

Αδυναμία Συγκέντρωσης

2009-05-04T15:24:00.003Z

Προσπαθώ να συγκεντρωθώ αλλά δεν .
Τραγούδια για τις μέρες λοιπόν, και όποιος αντέξει.

Έλα μου ντε!

2009-05-04T12:19:00.003Z

Smokie - Who the fuck is Alice?

Πείτε μου και μένα γιατί μας έχει ζαλίσει τον έρωτα.

Η προσφορά της ημέρας

2009-05-03T20:11:00.002Z

το θυμήθηκα και είπα να το μοιραστούμε :)

Δεσποινίς Βαλεντάιν - Βικτώρια Ταγκούλη

Ακούς;

2009-05-02T15:45:00.002Z

Ακούω να λες.

2+2=?

2009-04-30T04:52:00.004Z

Όταν έχω εσένα

2009-04-29T17:35:00.003Z

δεν φοβάμαι τίποτα.

Λίγα λόγια για το έργο

2009-04-28T11:17:00.005Z

Προ καιρού κατηγορήθηκα privately πως δεν ανταποδίδω τα σχόλια στους μπλογκερς που τα αφήνουν, και γι'αυτό έχουν σταματήσει να με διαβάζουν διάφοροι και βέβαια να αφήνουν και σχόλια. Με αφορμή αυτό λοιπόν, έχω να κάνω τις εξής παρατηρήσεις:

Παρατήρηση Ούνο: Το μπλογκ αυτό άνοιξε κατόπιν παρότρυνσης και έχει χαρακτήρα απλό, παρεϊστικο και ό,τι να'ναι. Δεν ακολουθεί κάποια συγκεκριμένη θεματολογία, δεν είναι ούτε επιστημονικό, ούτε σοβαρό, ούτε ποτέ δήλωσα πως έχω πένα (λίγοι λόγοι ας πούμε για τους οποίους κάποιος θα ήθελε να το διαβάζει).

Παρατήρηση Ντούε: Δεν έχω μετρητή επισκέψεων, που σημαίνει πως στ'αλήθεια δεν με απασχολεί ποιοι και πόσοι διαβάζουν. Από τη στιγμή που κάποιος περνάει από δω, αν του αρέσει θα ξανάρθει, και αν του αρέσει πολύ θα κάνει την παρουσία του αισθητή με τον δικό του τρόπο (σχόλιο, email, msn, κλπ). Μπορεί όμως να μην θέλει να την κάνει αισθητή, και ποια είμαι εγώ να τον κατασκοπεύσω;

Παρατήρηση Τρε: Δεν ανταποδίδω σχόλια. Αν περιμένετε αφήνοντάς μου σχόλιο ότι θα λάβετε σύντομα άλλο ένα για τη συλλογή σας, γράψατε X. Τα σχόλια δεν είναι βόλοι που ανταλλάσσονται.

Παρατήρηση Κουάτρο: Διαβάζω πολλά μπλογκς, όταν το επιτρέπει η διάθεση και ο χρόνος μου. 'Οταν γίνεται αυτό, μπορεί και να σχολιάσω τα εν δυνάμει ενδιαφέροντα κείμενα. Άλλες φορές όμως, διαβάζω κάτι και χρειάζεται χρόνος για να το σκεφτώ και να το χωνέψω, και δεν σημαίνει απαραίτητα πως οι παρατηρήσεις που έχω να κάνω είναι αρκετά σημαντικές για να τις μοιραστώ. Άλλες διαβάζω μονοκοπανιά ένα μπλογκ που είχα καιρό να επισκεφτώ, και δεν μου πολυαρέσει να αφήνω σχόλια σε αρχαία κείμενα, πιθανόν άλλωστε ούτε ο ίδιος ο συγγραφέας θα τα δει, οπότε γιατί τόσος κόπος; Αν ωστόσο κάτι με συγκινήσει, θα στείλω μέιλ.

Παρατήρηση Τσίνκουε: Δεν υπάρχει δημοκρατία. Αν αφήσετε σχόλιο υβριστικό προς εμένα ή άλλο μπλογκερ που σχολιάζει σ'αυτό το μπλογκ, πολύ απλά δεν θα δει ποτέ το φως της (τρομερής) δημοσιότητας από εδώ.

Παρατήρηση Σέι και τελευταία: Δεν γράφω συχνά γιατί έτσι μου αρέσει. Το μπλογκ είναι δικό μου, κουμάντο εδώ κάνω εγώ. Εγώ θα αποφασίσω πότε θα γράψω και τι, γιατί έτσι μου αρέσει.

Όποιος δεν συμφωνεί με τις απλές αυτές παρατηρήσεις, μπορεί ελεύθερα και ωραία να μεταβεί στο επόμενο διαθέσιμο μπλογκ. Ευχαριστώ.

Η Ροδιά και η Βατομουριά

2009-04-17T22:35:00.011Z

"...Είμαι της λογικής ότι άμα δεν καείς εσύ, ζεστασιά στη ψυχή του άλλου δεν θα φτάσει. Έτσι τραγουδάω..."*

Τις διακοπές του Πάσχα, φέτος, μετά από γκουχ γκουχ αρκετά χρόνια, τις πέρασα στην Ελλάδα. Συνήθως κανονίζω πότε θα κατέβω σύμφωνα με το νυχτερινό καλλιτεχνικό πρόγραμμα των Αθηνών, και όχι με τις ελληνικές γιορτές. Ο πρωταρχικός λόγος φέτος, δεν ήταν φυσικά οι διακοπές αλλά οι παραστάσεις του Αλκίνοου Ιωαννίδη στο Γυάλινο Μουσικό Θέατρο (για τις οποίες όμως δεν θα σας πω σε αυτό το ποστ) και η σύμπραξη δύο πολύ μεγάλων κυριών, για τις οποίες σας είχα μιλήσει και λίγο καιρό πριν.

Μιλώ βεβαίως για την Τάνια Τσανακλίδου και τη Μάρθα Φριντζήλα, τις προθιέρειες του πτωχού πλην τίμιου τούτου μπλογκ, που εμφανίζονται τα Δευτερότριτα στην μουσική σκηνή Μετρό. Την Τάνια την γνώρισα μέσα από το ραδιόφωνο Μελωδία όπου στα μαρτυρικά χρόνια του σχολείου μου έκανε παρέα, και σταδιακά απέκτησα τους δίσκους της έναν προς έναν, αγαπώντας την όλο και πιο πολύ. Την Μάρθα, τη Μαρθούλα, μέσα από την μουσική του Θανάση Παπακωνσταντίνου, λίγα χρόνια πριν, και η παράξενα κρυστάλλινη φωνή της καρφώθηκε άπαξ και διαπαντώς στην καρδιά μου. Η συμπραξή τους λοιπόν ήταν σχεδόν αδύνατο να μην γίνει πόλος έλξης για μένα.

Στην μικρή σκηνή δεν υπήρχαν νούμερα και μπαλέτα, παρά μόνο όσα χρειάζονταν,οι δύο μουσικοί που συνόδευσαν τα κορίτσια, ο πιανίστας Τάκης Φαραζής και ο ακορντεονίστας Παναγιώτης Τσεβάς, κι ένας φούξια διθέσιος καναπές, ταιριαστός με τα γοβάκια της Τάνιας. Ένα κουαρτέτο που έκανε πολλά περάσματα από την ελληνική παράδοση μέχρι την σύγχρονη ξένη μουσική σκηνή και μας χάρισε ένα τρίωρο αστρικό ταξίδι γεμάτο δύναμη και παιδικότητα, έναν συνδυασμό σπάνιο, αφήνοντας όλους εμάς..άφωνους. Έπιασα τον εαυτό μου πολλές φορές με το στόμα κρεμασμένο, άλλες ανατριχιασμένη και άναυδη με την ερμηνεία ή την μουσική, μα διαρκώς ευτυχισμένη και συγκινημένη.

Ήμουν σίγουρη εξ'αρχής πως το πρόγραμμα δεν θα με απογοήτευε, βαθειά μέσα μου όμως πήγα για ένα και μόνο τραγούδι, ευελπιστώντας δηλαδή να ακούσω από τα χείλη της Μάρθας το τραγούδι "Θα με δικάσει", που πρώτη η Σωτηρία Μπέλλου ερμήνευσε. Έχοντας όμως ξεχάσει τον φορτιστή της φωτογραφικής στα ξένα, και αδυνατώντας να σας δείξω φωτογραφικό υλικό, δανείζομαι από παλαιότερη παράστασή της το τραγούδι αυτό, και σας το παρουσιάζω.

Η Μάρθα και η Τάνια βρίσκονται στο Μετρό (Γκύζη και Κάλβου), τις Δευτέρες και τις Τρίτες για να περάσουν πρώτα από όλους εκείνες καλά και ύστερα για να κάνουν σε μας το ίδιο, και λαμβάνοντας υπ'όψιν την παράταση των παραστάσεών τους, υποπτεύομαι πως το καταφέρνουν στο έπακρο!

*Τάνια Τσανακλίδου

The Melancholy Death of Oyster Boy

2009-03-28T21:37:00.001Z

stop motion
pure class

Vincent by Tim Burton

2009-03-28T21:30:00.001Z

αγαπώ Tim Burton!

Για μια χαμένη κάλτσα

2009-03-28T21:27:00.000Z

τώρα κατάλαβα που είναι οι κάλτσες μου..

Be careful what you wish for..

2009-03-28T21:22:00.001Z

5'30''

2009-03-22T02:53:00.007Z

(μόλις γύρισα)
(από το γύρο του κόσμου)

ΤΩΡΑ!!!

2009-03-14T20:24:00.001Z

O Κωστής Μαραβέγιας λάιβ στο Δεύτερο ΤΩΡΑ!

Υ.Γ.:Όποιος θέλει την εκπομπή του, ας ενημερώσει.

Έ-έ-έρχεταιαιαιαι η Νεροποντή!

2009-03-14T18:58:00.007Z

Μεγάλο υπέροχο νέο! Τη Δευτέρα κυκλοφορεί επιτέλους ο νέος δίσκος του λατρεμένου Αλκίνοου Ιωάννίδη, 3 ολόκληρα χρόνια, μετά τον δίσκο με τα κυπριακά!
Ο Μπόσκο γράφει για τον πολυαναμενόμενο δίσκο του φίλου του εδώ και εδώ!

2 μέρες έμειναν! 16.03.09 στα δισκοπωλείαα!!!

Update! Δείτε εδώ την συνέντευξή του στην Καθημερινή!

could you?

2009-03-09T00:25:00.003Z

Don't let them fool ya,
Or even try to school ya! Oh, no!
We've got a mind of our own,
So go to hell if what you're thinking is not right!
Love would never leave us alone,
A-yin the darkness there must come out to light.

Don't let them change ya, oh! -
Or even rearrange ya! Oh, no!
We've got a life to live.
They say: only - only -
only the fittest of the fittest shall survive -
Stay alive! Eh!

non?

όλα & όλα

2009-02-17T20:50:00.001Z

Μ'αρέσουνε τα χρώματα που... δίνουν δικαιώματα. Τι να κάνουμε τώρα;

Jumbo απορία

2009-02-09T22:04:00.010Z

Πόσο πιο

εκνευριστικές και

ανούσιες

μπορούν να γίνουν οι διαφημίσεις του Jumbo;

Update! Να και μια παλαιότερη συνέντευξη της πηγής του κακού.

Και τέλειωσα με άριστα, αλλά...

2009-02-07T22:52:00.004Z

Λίγο πριν από τα Χριστούγεννα, κάτω από αστείες συνθήκες, βρέθηκε στα χέρια μου μια διπλή πρόσκληση για την παράσταση του λατρεμένου Σταμάτη Κραουνάκη All that buzz. Παρόλο που ενθουσιάζομαι με την μουσική του, η παράσταση ήταν μια έκπληξη, γιατί είναι εντελώς διαφορετικό να έχεις περάσει άπειρες ώρες σιγοτραγουδώντας κομμάτια του από το να τον βλέπεις μπροστά σου, μερικά μέτρα μακριά σου, πίσω από ένα πιάνο να μετατρέπει μια ασφυκτικά μικρή αίθουσα σε μια τεράστια ενεργή σκηνή.

Όταν κάποιος λέει το όνομα Κραουνάκης, βέβαια, είναι συνειρμικά αναπόφευκτο να μην σκεφτεί την ιέρεια Τάνια Τσανακλίδου και σαφώς την Λίνα Νικολακοπούλου και το πως οι 3 αυτοί καλλιτέχνες όταν κάθησαν και δούλεψαν σοβαρά, άφησαν ένα τόσο ανεξήτηλο σημάδι στην ελληνική μουσική σκηνή..

Στην Αθήνα από την προηγούμενη Δευτέρα η Τάνια υποδέχεται την πολυτάλαντη Μάρθα Φριτζήλα, την Μούσα του Θ.Παπακωνσταντίνου, για μια θεατρική σύμπραξη στο Μετρό.
Επειδή όμως δεν τα πάω και τόσο καλά με τα λόγια και αρκετά φλυάρησα, σας στέλνω στον αγαπημένο μου Γιάννη Φιλιππίδη, να σας ξεναγήσει στην βραδιά των κοριτσιών.
Α!! και..κάτι άλλο..πριν φύγετε.. Κάντε μια χάρη στον εαυτό σας και αφού διαβάσετε τι έχει να σας πει, ακολουθήστε την συμβουλή του και πηγαίνετε να τις δείτε.. Σας το υπόσχομαι, δεν θα χάσετε...:)

Υ.Γ.: Προλαβαίνετε να δείτε και την Σπείρα Σπείρα! Θα γελάσετε, αυτό είναι το μόνο σίγουρο!
Υ.Γ.2: Πάλι θα λείπω γμτ από τέτοιες παραστάσεις. Καταραμένη ξενητιά, άι χέιτ γιου!!

Μα αν είναι δυνατόν!

2009-02-05T22:19:00.004Z

Alert! Ακολουθεί μη αντικειμενικό ποστ!

Σαν μη φυσιολογικός άνθρωπας κι εγώ, έχω διάφορα κολλήματα καθόλου μικρού μήκους. Ένα από αυτά είναι η μουσική του Σωκράτη Μάλαμα (Μ. μη γελάς, σε βλέπω). Ένα από τα έπη που έχει γράψει είναι η Πριγκηπέσσα, ένα τραγούδι που για να σκεφτείς να το ακουμπήσεις χρειάζεσαι για αρχή μερικά κιλά περισσευούμενα κότσια, πόσο μάλλον να το τραγουδήσεις, το οποίο βλέπω τώρα τελευταία να έχουν "εκτελέσει" διάφοροι καλλιτέχνες, ο καθένας με τον δικό του ξεχωριστό τρόπο.
Εξηγούμαι.

Πρώτη, εάν δεν απατώμαι, (if so, διορθώστε με) επίσημα έσυρε τον χορό η κυρία Πίτσα Παπαδοπούλου, και ένα αυθεντικό λαϊκό τραγούδι άρχισε να παίρνει την.. αχεμ..κατιούσα. H κατά τα άλλα αξιοπρεπέστατη Σωτηρία Λεονάρδου το προσέγγισε αλλά δεν το έκανε δικό της, ο Μπάμπης Στόκας, πέρασε και δεν ακούμπησε, όπως επίσης και οι Λιδάκης, Κότσιρας, εσχάτως η Ασλανίδου και φυσικά πολλοί άλλοι λιγότερο γνωστοί μεν (με την κιθάρα τους, σε κουτούκια - ιχχχ- σε μικρά μαγαζία, απ'το δωμάτιό τους με καμερα κλπ), εξίσου μη .. αποδεκτοί δε. Φωτεινή εξαίρεση ίσως, η αγαπημένη Ελένη Βιτάλη όπου το ερμηνεύει με σεβασμό, και μπορώ να το δεχτώ, αλλά αν συνεχιστεί αυτό το ..ακούρδιστο βιολί θα δούμε σε λίγο τον κατεστραμένο Οτεγιάννη να το τραγουδά στο Λυκαβηττό.

Δε λέω, όλοι αυτοί το αγαπούν και θέλουν να το παρουσιάσουν και να το κάνουν κτήμα τους, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι μπορούν κιόλας! Κι εγώ το λατρεύω.. αλλά με έχετε ακούσει να βγαίνω δεξά-ζερβά να το σιγοτραγουδώ; Όχι πείτε, με έχετε;

Επίδοξοι/ες τραγουδιστές/τριες, γνωστοί και γνωστότεροι, σας εκληπαρώ, αφήστε αυτό το ιερό τραγούδι στο μπαμπά Σωκράτη και πιάστε τίποτα άλλο.

Μερσί.

Σκόρπιες παρατηρήσεις

2009-02-05T20:22:00.004Z

Έχω να γράψω κανονικά κάτι αιώνες και από την τελευταία φορά που ασχολήθηκα έχουν συμβεί σημεία&τέρατα. Γιές.
Ας το πάρουμε από την αρχή, αλλά όχι και από την πολλή αρχή.. γιατί θα γίνει σεντόνι Πειραϊκή-Πατραϊκή και έχετε και δουλειές. Ντεπόοοον...

-Στο Ελλάντα πέρασα πολύ πολύ καλά, αλλά αυτό δεν ήταν αρκετό, γι'αυτό πετάχτηκα μέχρι το λατρεμένο Βέλγιο στον μικρό Αϊνστάιν και από 'κει στη γειτονική Ολλανδία να δω 1/3 της μικρής μας παρέας. Και στις δύο χώρες επεράσαμ' όμορφα-όμορφα-όμορφα αλλά αυτό δεν ξέρω αν ισχύει και για τους οικοδεσπότες μου, δεδομένου ότι στον ένα κάθησα πάααρα πολύ (και δεν έλεγα να φύγω) και στον άλλον συνέβησαν κουλεμανσόν για κλάμματα. (:D)

-Στο ενδιάμεσο Ελλάδας-Βελγίου, όπου είχα επιστρέψει στην βάση, είδα ολόκληρο το απογοητευτικότατο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλλιτεχνικού Πατινάζ που φέτος έγινε στο Ελσίνκι, και έχω να πω τα εξής:

Ο μεγάλος απών της διοργάνωσης ήτο ο έρωτας μου ο αγιάτρευτος, ο τρισμέγιστος Stephane Lambiel. Γιατί Στέφανε μου το'κανες αυτό; Σε φάγαν οι Αμερικές κι εσένα; Κλαψ λυγμ, πολύ με στεναχώρησες, να το ξέρεις.
Παρόλο που τα ζευγάρια δεν με ενθουσιάζουν, ομολογώ πως φέτος παρουσιάστηκαν πολλά αξιόλογα προγράμματα και τα παιδιά που πήραν την πρώτη θέση ( Jana Khokhlova/Sergei Novitski) ήταν απολαυστικά και είχαν διαλέξει και εξαιρετικότατη μουσική. Βέβαια, τα κοστούμια τους.. κάτι παραπάνω από τραγικά, αλλά έτσι είναι κερδίζεις μετάλλιο, χάνεις styling. Xαλλλλάαλλλι
Στους άνδρες αφού έλειπε ο Στεφανάκος μεγάλη σημασία δεν έδωσα, εκτός από το γεγονός ότι όλοι οι (άντρες) αθλητές ήταν ντυμένοι με φριχτή ενδυμασία. ΟΛΟΙ όμως. Ρούχα με τόνους γκλίττερ, ροζ φτερών και πίπουλων, τυραννία για τα ωραία και μεγάλα μου μάτια.
Ο χρυσός με μπλε στρασάκια Brian Joubert πέρασε και δεν ακούμπησε, ο κούκλος Ιταλός Samuel Contesti ήτο συμπαθέστατος και με οκ ενδυμασία (και κρίμας που δεν πρώτευσε), το Βελγάκι Kevin van den Perren ανήκει στην ..αξιοζήλευτη κατηγορία της.. τρισχιδούς προσωπικότητας. Με ολόσωμο φορμάκι που είχε την νυχτερίδα του Batman, τον ιστό του Spiderman και.. κινήσεις αερόμπικ δεν είναι να απορεί κανείς που πήρε την τρίτη θέση.
Οι γυναίκες με άφησαν παγερά αδιάφορη, δεν θα ασχοληθώ τώρα, αν θέλετε να μάθετε πως τα πήγαν μπλα μπλα googlήστε
Σε 1.5 μήνα έχουμε το Παγκόσμιο στο Los Angeles όπου ελπίζω να βγουν από το καβούκι τους α. ο έρωτας και β. ο Ευγένιος. Άντε μπας και δούμε λίγο πατινάζ της προκοπής... άααααιιιντεεεε!!!

Κάτι κάνει ίου ίου

2009-01-20T22:09:00.004Z

"Γαμώτο μου, ο διάολος να με πάρει, πάλι πέρασα ένα βαθύ κόκκινο φανάρι.."

Είναι η Μάρω Μαρκέλλου από τον πρώτο της δίσκο "Κορίτσι για σπίτι".
Ενδιαφέρων δίσκος, τηρουμένων των αναλογιών (δυνατό promotion μέσω tv - πρωτοεμφανιζόμενη/μικρή/με δική της μουσική κ στίχους)

Άλλο ένα, διαφορετικό εδώ

Κούραση

2009-01-01T15:25:00.005Z

Αν ισχύει το ρητό που λέει ό λαός πως "όπως μπει η χρονιά, έτσι θα κυλήσει κιόλας"...τα πιάσαμε τα λεφτά μας!!
Η νέα χρονιά με βρήκε στο πιο ανεπιθύμητο μέρος που θα μπορούσε αλλά θέλω να πιστεύω πως όλα από δω και πέρα θα εξελιχθούν καλύτερα, με υψηλά για την εποχή επίπεδα χιούμορ, υγεία και καλή καρδιά.
Φέτος είναι η πρώτη φορά μετά από αρκετά χρόνια που τέτοιες μέρες δεν έχω να διαβάσω απολύτως τίποτα, δεν έχω ανειλημμένες υποχρεώσεις, και το να κάθομαι σερί για τόοοοοοσες μέρες μου είναι πολύ περίεργη και άβολη κατάσταση.. που ωστόσο προσπαθώ να συνηθίσω και να απολαύσω.
Στα συν των ημερών οι άπειροι καφέδες με απίστευτες φιλικές υπάρξεις, διάφορες συναυλίες που η αφεντιά μου παρακολούθησε, το ανηλεές ξεσάλωμα και η ντόλτσε βίτα που με τόση επιτυχία κάνω.
Στα πλην κάτι ψιλά που είχαν να κάνουν με νοσοκομεία, αλλά ξεπεράστηκαν!

Φωτογραφίες δεν θα σας δείξω, καθώς έχω μια ασθένεια που δε θυμάμαι πως τη λένε και όλο ξεχνάω την φωτογραφική, θα σας βάλω δυο φαινομενικά ανόμοια μεταξύ τους βιντεάκια όμως, έτσι για το καλό.

Y.Γ.1: Η φώτο απεικονίζει δυο μεγάλες αγάπες - καφέ και μηλαράκια! Όποιος μου φτιάξει τέτοιο καφέ θα τον αφήσω να κάνει ποστ από το macbook μου!!! (μη γελάς, it's the apple of my eye!)
Υ.Γ.2: Καλή χρονιά!!
Υ.Γ.3:Κι αέρα στα πανιά μας!!

Χριστούγεννα

2008-12-25T21:47:00.003Z

Παραπονεθήκατε για το μη χριστουγεννιάτικο άσμα του προηγούμενου ποστ.
Ωρίστε λοιπόν, κάτι στο κλίμα των ημερών, λίγο πριν τα εφετινά έξμας είναι παρελθόν.
Μη μου αρχίσετε τώρα για την ποιότητά του..

Μαίρη Κρίσμας

2008-12-20T20:09:00.003Z

(ωραίο ονοματεπώνυμο!)

Tο πάντα αισιόδοξο και χαρούμενο alien, σας εύχεται από την πεντάμορφη Αθήνα πάρα πολύ καλά Χριστούγεννα με ένα πολύ χαρωπό τραγουδάκι.

υ.γ.: φέτος δε θα κάνουμε απολογισμό για ευνόητους λόγους.
υ.γ.2: λίγο άσχετο, αλλά ήθελα να σας πω πως έχω ανοίξει τα ανώνυμα σχόλια στο πλαίσιο των εορταστικών εκδηλώσεων (από τις οποίες το μπλογκ θα ..απέχει φυσικά!). Εκφραστείτε ελεύθερα - ή...σχεδόν ελεύθερα!

love,
me

Groovy Kαταστάσεις, be there!!!

2008-12-10T20:02:00.006Z

Σιωπή

2008-12-08T22:25:00.002Z

Διαβάστε το αρτιότερο κείμενο που ανέβηκε στη μπλογκόσφαιρα αυτές τις μέρες.
Γράφει ο κ.Δαβαράκης.

Μετρώντας ανάποδα

2008-12-01T20:36:00.003Z

εγώ και οι φανταστικοί μου φίλοι ακούμε στο κεφάλι μου τον Φοίβο. Καταλήγουμε όμως ευτυχείς, λυπημένοι και πότες.
Που είσαι ρε Σωκράτη; Πότε θα κάνεις κανένα live;

Σύντομο ανακοινωθέν!

2008-11-22T22:42:00.005Z

Από χθες το βράδυ,περίπου στις 4 αρχίζει και σταματάει να χιονίζει συνέχεια, με αποτέλεσμα στα μεσοδιαστήματα να προλαβαίνει να το λιώνει. Αυτή τη στιγμή 00:01 ξημερώματα Κυριακής το σκηνικό στο λιλιπούτειο κηπάριο μου (εντάξει είναι λίγο απεριποίητο, μην το κάνεις θέμα!!) έχει ως εξής:

Να σημειώσω πως ήτο αδύνατο να μην πατήσω στο ελάχιστο φρέσκο χιόνι του δαπέδου, δεν το έκανα όμως ξυπόλητη αλλά με τις καλτσοπαντόφλες μου, ευγενική χορηγεία της γειτονοπούλας Νίνας. Ποστ αφιερωμένο στον Σταύρο που ζει παρόμοιες καταστάσεις στην μπαφοχώρα και στο Χριστινάκι που διαβάζει τα χιονισμένα στάτους μας στο fb και την πιάνει το μαράζι.

Winter God Loves Me

2008-11-21T14:39:00.009Z

Πριν μια δυο μέρες έγραφα πως δεν έχω αρκετό χρόνο για να κάτσω να γράψω κανονικά ποστ και ως εκ θαύματος (που λέει και ο Τζούμας) ο Πανάγαθος που μερικές φορές με αγαπάει πολύ μου έστειλε ένα κείμενο της lifewhispers όπου έγραφε όλα όσα σκεφτόμουν. Πόσο πιο τέλεια; :-D Αναδημοσιεύω λοιπόν κατόπιν αδείας, το κείμενο αυτούσιο το βρίσκετε εδώ.

Χειμώνες

Με ξύπνησε η βροχή νωρίς το πρωί. Αξημέρωτα για μένα. Σηκώθηκα από το κρεβάτι, πήρα την κουβέρτα μου και μεταφέρθηκα στον καναπέ μου. Είχα αφήσει αναμένα από χθες βράδυ και κάτι φωτάκια που έχω στο σαλόνι, και που όλοι λένε ότι είναι Χριστουγεννιάτικα, αλλά εγώ λέω ότι δεν είναι. Έξω μόλις που άρχιζε η μέρα, σκοτάδι ακόμη. Δεν ήθελα να φτιάξω καφέ. Ήθελα να μείνω μεταξύ ύπνου, ξύπνιου και του οικείου συναισθήματος του χειμώνα που ξημέρωνε.

Οι χειμώνες, φτιάχνουν τις πιο όμορφες ιστορίες. Από τον ήχο της βροχής στο μπαλκόνι, μέχρι τη μυρωδιά του καφέ το πρωί, μέχρι τη νυσταγμένη ματιά στο δρόμο, μέσα από κλειστές κουρτίνες, μέχρι τα μύχια ενός ζεστού καλοριφέρ, μέχρι ένα γκρίζο ουρανό που υπόσχεται καταιγίδες, μέχρι την αναμονή μιας αγκαλιάς . Κι επειδή είμαι άνθρωπος ανάποδος, με το που έρχεται χειμώνας μόνο φτιάχνει η διάθεση μου, έχω όρεξη να πάω για ένα ζεστό καφέ και τσιγάρο Κυριακή πρωί ( ή μια τυχαία Τρίτη), με θέα άδειες πλατείες και ανθρώπους κουκουλωμένους με παλτό. Και τώρα μόνο, ό, τι και να συμβαίνει, θα βρω δικαιολογία να πω “δε με νοιάζει”. Παίρνω μαζί μου αγαπημένες σκέψεις, πρωτόγνωρα λόγια, βραδιές με φίλους και αφήνω το mood να με παρασύρει.

Όσο μουντό και να τον θεωρείς, στην πραγματικότητα ο χειμώνας έχει τα περισσότερα χρώματα. Αρκεί να θες να τα δεις, και να μη στριμώχνεις τον εαυτό σου μέσα σε παράπονα για τη δουλειά, γκρίνια για την διαβολεμένη κίνηση στους δρόμους, και για τη βροχή που σου χαλάει τις βόλτες. Σιγά. Πάρε μια ομπρέλα (ή μην πάρεις καλύτερα) και βγες έξω, απόλαυσε το, δες το αλλιώς ρε. Βρέξε λίγο την παρουσία σου, για να αφήνεις και πιο έντονα ίχνη. Δεν έχω καλύτερο από το να τρίβω τα χέρια μου στις τσέπες στο παλτό (όχι απαραιτήτως το δικό μου ) να ζεσταθώ,και να βλέπω ίχνη της αναπνοής μου στον αέρα.

Οι χειμώνες της ζωής σου κουβαλάνε λεπτομέρειες που δεν είχες προσέξει. Και αν κοιτάξεις λίγο καλύτερα, θα δεις οτι αυτές είναι που σε βάζουν στο τριπάκι της αλλαγής.

Πολλά υποσχόμενος. Αυτό σημαίνει χειμώνας για μένα. Νομίζω, φέτος, περισσότερο από κάθε άλλο χειμώνα..

Αlien's P.S.1:Picture belongs to HeartFelt (Flickr).Thank you!!

Alien's P.S.2: Χειμωνιάτικα τραγουδάκια συνοδείας.

Κοριτσάκι mille merci :)))

Yποφέρω..

2008-11-20T17:07:00.001Z

ένα από τα οδυνηρότερα βίντεο που είδα ποτέ..

Σε στυλ να μην ξεχνιόμαστε

2008-11-19T13:35:00.011Z

Επειδή αραχνιάζουμε ξανά ανεβάζω 2 ωραία τραγουδάκια να βρίσκονται και μόλις βρω λίγο χρόνο θα γράψω μερικά κανονικά ποστ με αρχή μέση και τέλος, δηλαδή back to basics, "σκέφτομαι και γράφω".

Anastasia ft Ben Moody //OST Fantastic Four

Dan Wilson - Breathless

και ένα που έχει κάνει τον εγκέφαλο μου τους τελευταίους μήνες να μοιάζει κάπως έτσι:

The Last Shadow Puppets - Standing Next to me

P.S.: Photo by TangoPango, Flickr

Τα χρόνια που λείπεις/ τραγούδια της λύπης

2008-11-09T23:27:00.003Z

Είναι κάποιες μέρες τώρα που θέλω να γράψω και δεν έχω τι να πω, ή καλύτερα δεν ξέρω πως να το εκφράσω (λεξιπενία) , όχι ότι τώρα τα κατάφερα, εν πάσει περιπτώσει, επειδή κι εγώ όπως και η Θεία Ντόνα είμαι παιδί του ραδιοφώνου, ένα τραγούδι θα τα πει καλύτερα από μένα.. Και όχι ό,τι κι ό,τι.. Από τα "καινούρια" και ακυκλοφόρητα τραγούδια του Αλκίνοου, του μόνου Έλληνα καλλιτέχνη που γράφει και μελοποιεί την ποίησή του (μην εξάπτεστε, δεν αναφέρομαι σε όλη του τη δουλειά). 7 λεπτά ποίησης λοιπόν, βάλσαμο για κάθε αιχμή.

(Μη) Οχυρωμένη Αντίληψη Εφηβικών Χρόνων (κι όμως είμαι ακόμα εδώ)

2008-10-29T01:50:00.005Z

Καθισμένοι όλοι εδώ, σε ένα μικρό αποχαιρετιστήριο πάρτυ, παίζουμε κομμάτια των εφηβικών μας χρόνων. Με αυτό εδώ, ατελείωτες αναμνήσεις ξεπηδάν σε ένα πολύ θετικά φορτισμένο κλίμα, παύση και χαμόγελα,ιστορίες πολλές και παλιές, ο καθένας έχει να πει και κάτι διαφορετικό. Μουσική που συγκινεί, που κάποτε διαπέρναγε (πολλούς) τοίχους. Απόψε αφιέρωμα στην ελληνική χιπ χοπ, ροκ, έντεχη μουσική σκηνή. Καλό ταξίδι μικρέ :))

FF.C - Oχυρωμένη αντίληψη

A long long time ago

2008-10-27T11:19:00.005Z

Μιά φορά κι έναν καιρό ήταν οι Slade, ένα βρετανικό ροκ γκρουπ, ευρέως αναγνωρισμένο και κουλ, που τα αγγλάκια αγαπούσαν ιιιδιαιτέρως. (προσέξτε τα ρούχα τους)

Έχθές όμως...τι??

(ήταν υπέροχος,yes,yes he was)

Ένα όνειρο πραγματοποιήθηκε

2008-10-18T16:17:00.003Z

Αν σήμερα νιώσατε μια ευτυχισμένη ύπαρξη, αν στην σιγαλιά του απομεσήμερου ακούγατε ένα αστραφτερό χαμόγελο, μην αναρωτηθείτε, ήμουν εγώ. Σημερα για πρώτη φορά, μετά από σχεδόν 10 χρόνια διακαούς πόθου να βρεθώ πίσω από ένα μικρόφωνο σαν παραγωγός, ήθρε η στιγμή το όνειρό μου να γίνει πραγματικότητα. Σημασία δεν έχει πόσοι άκουσαν ή πού έπαιζα, το ότι ήμουν αφόρητα κομπλαρισμένη κάνοντας πολλά τεχνικά, λεκτικά λάθη, με δυσκινητη ροή και λανθάνουσα γλώσσα. Το μόνο που μετράει αυτή τη στιγμή είναι ότι κατάφερα, τόσο απρόοπτα , τόσο αναπάντεχα να κάνω έστω και άτυπα, ένα μεγάλο όνειρο πραγματικότητα.
Είμαι πλήρης. Είμαι ευτυχισμένη.

Blog Action Day - Poverty // Φτώχεια

2008-10-15T17:28:00.003Z

Το φετινό θέμα της Blog Action Day είναι πολύπλευρο και πολύ επώδυνο για όσους το ζούνε αλλά και για μας τους υπόλοιπους που το βλέπουμε και δεν αντιδρούμε. Το 1/2 του πληθυσμού της γης περίπου ζει κάτω από τα όρια της φτώχειας , με λιγότερο από 1-2 $ την ημέρα και θεωρώ ότι εν μέρει είναι και δικό μας λάθος. Προσωπικά δεν ξέρω αν κάνω κάτι για να αλλάξω αυτή την εικόνα αν και θα το ήθελα πολύ,

η Μάτζικα όμως

και οι Δρομοι Ζωής σίγουρα κάνουν.

Θα ήθελα να γράψω φέτος περισσότερα υπάρχουν όμως δυσκολίες που με σταμάτανε. Ας κοιτάξουμε όλοι λίγο γύρω μας και ας κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε για όσους μας χρειάζονται.

Blog Action Day - Σε 4 ημέρες!

2008-10-11T09:27:00.005Z

Blog Action Day 2008 Poverty from Blog Action Day on Vimeo.

Τέτοιο καιρό πριν από ένα χρόνο ετοιμαζόταν η πρώτη καμπάνια που ζητούσε από τους μπλόγκερ να ενωθούν και να δώσουν τις δικές τους ιδέες για ένα θέμα που αφορά σε όλους μας, το περιβάλλον. Εξαιρετικό ενδιαφέρον έδειξαν μπλόγκερς από όλο τον κόσμο, συνολικά 20.000 sites ανταποκρίθηκαν, δημοσιογράφοι παραδοσιακών και διαδικτυακών μέσων μαζικής ενημέρωσης, καθημερινοί χρήστες του διαδικτύου και ο Έλληνας Βουλευτής Περιβάλλοντος της Κομισιόν, Σταύρος Δήμας. Κατά τη διάρκεια της διαδικτυακής συζήτησης, ο κ. Δήμας ζήτησε από την Ελλάδα να υιοθετήσει έναν καλύτερο τρόπο διαχείρησης αποβλήτων (πράγμα το οποίο δεν γνωρίζω αν έγινε πράξη, πάντως είναι μια καλή αρχή), ενω η Καθημερινή και ο ΣΚΑΙ αφιέρωσαν χρόνο και μελάνι για να αναφερθούν στην πρωτοποριακή ιδέα.

Φέτος η μη κυβερνητική, μη κερδοσκοπική οργάνωση Blog Action Day στις 15 Οκτώβρη καλεί τους μπλογκερς που ενώνονται για ένα κοινό σκοπό, να πυροδοτήσουν τη δημόσια συζήτηση και να δώσουν ιδέες για τη φτώχεια και την καταπολέμισή της.

Δείτε περισσότερες πληροφορίες εδώ και το άρθρο της Καθημερινής που ανταποκρίθηκε πέρυσι εδώ.

Σε 4 μέρες!! Διαδώστε το!!

What is a friend? A soul in 3 bodies..

2008-10-08T18:55:00.003Z

We fly away from each other, though we always end up together.

Για τον Σταύρο και τη Χριστίνα και όλα όσα ζούμε μαζί.. Σας ευχαριστώ.